29-12-2013

Ik heb mijn familie allemaal uitgenodigd om alvast een klein beetje 2014 in te stappen. En omdat iedereen het druk heeft met kerst, dacht ik dat iedereen dit wel oke zou vinden. Het was een gezellige middag en iedereen had iets mee om te eten. Het was lekkker om iedereen in mijn huis te hebben en te merken dat mensen gewoon hun gang gaan. Dat vind ik fijn en dat wil ik ook graag.

28-12-2013

Vandaag komen ze naar huis, en gaan we met zijn alle eten. Ook Hans komt weer, lekker samen. Het eten samen is top. We kunnen de dingen heel goed samen. Hans zijn cadeautjes gegeven, en hij was er blij mee. Hans en ik hebben weer samen dingen doorgepraat en de rust komt weer terug in mijn hoofd. De avond verloopt zonder gedoe, en wij zijn allemaal gewoon lekker ons zelf. En dat voelt voor mij het allerlekkerste

27-12-2013

Langzaam wordt mijn hoofd ook rustig. Ik hoor nu iemand zeggen : luister naar jezelf, je weet heel goed wat je wil en kan. En met Hans en mij gaat het goed komen, ik moet het tijd geven. Ik moet Hans tijd geven, en de dingen te doen die hij wil en nog moet doen in Haarlem.

26-12-2013

Tweede kerstdag, samen met jongste kind en vriend naar Batavia stad. Het gaat verrassend goed, de drukte opzoeken. Het is druk maar niet vervelend druk, lekker winkel in en winkel uit. Leuke dingen kopen en ff er niet over nadenken. Volgend jaar gaan we dat weer doen. Maar ook mijn tweede kerst dinee bestaat uit beschuit en thee. Maar het gaat beter, de koorst is weg, alleen mijn oor blijft zeer doen.

25-12-2013

Tja, en dan is Hans jarig en kun je hem niet gewoon feliciteren, omdat de situatie zo is zoals hij is. En dat voelt niet grappig. Maar het gaat gelukkig lichamelijk iets beter. En smiddags een lekker stuk met Moos gelopen. Maar mijn kerstdinee bestond uit beschuit en thee. Maar lekker zonder gedoe Sisi kunnen kijken.

24-12-2013

Ja hoor, ziek echt gewoon ziek. Het is op de energie is eruit. Kom niet verder dan de bank en laat Moos uit. En mijn hoofd draait maar op volle toeren. Jezus, wat een kut dagen

23-12-2013

Ik voel mij ook lichamlijk niet lekker, mijn oor doet zeer en mijn lijf doet zeer. Het slapen lukt ook niet meer. En mijn hoofd staat ook niet stil. Ik doe mijn best om niet gaan terug lezen in alles wat ik heb opgeschreven van vorig jaar. Want wat ik nu  niet meer weet wil ik ook niet terug in mijn hoofd. Ik doe de hoogst nodige dingen en meer niet.

22-12-2013

En dan voelmik het al aankomen, er komen weer donkere verdrietige dagen aan. Dagen waarin de herinneringen door mijn hoofd heen gieren en ze van de ene naar de andere kant vliegen. Maar vast grijpen kan ik ze niet. Het wordt heel onrustig en er komt niets uit mijn handen. Ik hoop dat het echt ooit anders wordt.

21-12-2013

Uitslapen, wakker worden langzaam aan. Lekker met Moos door het bos. Boodschappen halen, eten voorbereiden. Met zijn drieen eten en dan op de bank met een lekkere film. En om is de zaterdag.

20-12-2013

Vrijdag eerst lekker naar pilatus, dat was even hard werken. Ik weet weer dat ik spieren heb. Wel merk ik dat ik meer in balans kom. En dat is prettig. Dan even lekker boodschappen doen, en rustig koffie drinken. Lekker met Moos lopen. En aan het einde van de middag was Hans er. Samen uiteten in Harderwijk. Lekker kletsen en lekker eten.

19-12-2013

Eigenlijk mijn eerste vakantie dag, vandaag hoef ik niets. Vanavond op een kleine markt staan. Dus vandaag daar wat dingen voor bij elkaar zoeken. Ik moet volgend jaar gewoon wat dingen klaar hebben voor op een markt en serieus gaan nadenken over mijn presentatie. Wat wil ik nu, wat ben ik, en wat heb te vertellen.

18-12-2013

Soms vind ik mezelf heelmdapper, voorheen verscheurde ik nota's die open bleven staan maar vandaag heb ik iedereen toch maar eens een herinnering gestuurd. De laatste keer HWB van dit jaar, blij dat het even klaar is. Voor mij begint morgen de vakantie. Het voelt ook even nu dat het tijd wordt om dingen echt af te sluiten en stappen vooruit te nemen. Voor mij was 2013 een jaar van nadenken en terugkijken. 2014 wordt vooruit gaan en oppakken wat ik wil, geen balast meenemen. Het is goed zo. Nu wil ik verder.

17-12-2013

Vanmiddag de laatste keer lesgeven in Ermelo van 2013, vreemd het brengt mij terug naar veel gevoel en dingen die er vorig jaar gebeurde. En sommige daarvan komen hard binnen, maar hoe lief kwam Hans uit Haarlem om met mij te praten om mijn hoofd weer rustig te krijgen. Samen wat eten en rustig alle gedachte en emotie's op een rijtje zetten. Hoe fijn en lief is dat.

16-12-2013

En ja waar ik gisteren voor wegliep staat er nog. De kerstboom, kaal. En toch moeten alle spullen erin. Maar dan komt ook vorig jaar om deze tijd heel hard binnen. Hoe ging het vorig jaar. Hoe zwaar was het. Bram die steeds zieker werd, niets meer wilde. Niemand meer dichtbij liet. Eigenlijk alleen maar mij wilde, en ik was afscheid aan het nemen. Proberen hem rust te geven, iedereen afhouden. Tussen alles door laveren. Niet weten wat de volgende dag gaat brengen.

15-12-2013

Zondag, kind weg gebracht en met Moos door naar Schagen. Even lekker naar mijn moeder, gewoon even bijkletsen. Gewoon lekker

14-12-2013

Samen met Moos en Hans door het bos, gelijk smorgens na het wakker worden. Moos huppelend voor ons uit. Hans mooie plekjes van Zeewolde laten zien. Boodschappen halen, kerstboom omzagen en in de kamer zetten. Eigenlijk een hele gewone zaterdag

13-12-2013

Vrijdag de 13de, overleg in Utrecht. Niet veel zin, wel om de groep te zien maar vergaderen daar heb ik geen zin in. Wel even lekker samen reizen met een vriendinnetje. Dat geeft ons de ruimte om samen te zijn. Dat is fijn. Savonds komt Hans weer hier, en dat is lekker even samen praten en een wijntje drinken.

12-12-2013

Naar een afscheid van een dierbare oude vriend. Het deed mij veel verdriet. Willem was een heerlijk eigenwijze lieve man. Recht door zee, we konden het samen zo eens zijn. Mijn kinderen hebben wel eens gezegd, Willem mag onze opa zijn. En Moos zal haar snoepjes automaat missen. Ik zal Willem missen, sommige mensen wil je gewoon je hele leven bij je houden. Willem was er zo iemand.

11-12-2013

Vanavond niet werken dat is altijd vreemd. Maar mijn oudste kind komt thuis en dat is altijd lekker. Gezellig met zijn drietjes eten, en savonds op de bank met een wijntje.

10-12-2013

Vorig jaar om deze tijd lag er nog sneeuw, het was wel aan het weg smelten maar toch. Nu is het koud aan het worden, mistig. Smorgens hoor ik ze in de straat krabben. Ik ben weer even mijn energie kwijt. Dat is toch wonderlijk hoe dat heen en weer gaat. Het vroeg opstaan lukt nog steeds niet. Maar dat was al een minder ding van mij. Ik heb nog steeds geen echt ritme, de dagen nemen zoals ze komen.

09-12-2013

Maandag, vandaag even lekker naar de kapper. Knippen en weer verven. Daar knap je van op.

08-12-2013

Een verdrietig bericht, een lieve oude, warme, lekker eigenwijze vriend is overleden. De hele dag speelt hij door mijn gedachten. En komen herinneringen boven. Hij was bijzonder, maar zijn leven was op. Hij zei het zelf als het leven geen kwaliteit meer heeft stop ik. En dat heeft hij gedaan. Zijn lijf wilde niet meer. Het is goed, maar het doet wel verdriet.

07-12-2013

Zo ongemerkt kruipt 2013, voorbij. Vandaag weer een beetje rommelen in huis, nieuwe foto in de wissellijst. Thermostaat eindelijk eens goed ingesteld. Met Moos en Hans een flink stuk door het bos in Ermelo. Even koffie drinken bij vander Valk. Boodschappen halen, samen met Hans koken en gezellig met zijn vieren eten. Kachel weer aan en op de bank. Top

06-12-2013

Vrijdag, eigenlijk voor mij al weekend. Ik probeer deze dag voor mezelf te houden. Even over de markt. Lekker groente halen, de markt lijkt wel steeds kleiner te worden. Lekker op mijn gemak koffie drinken, lange wandeling met Moos. Wat rommelen in huis, de tijd nemen om te koken. Savonds kwamen Hans en Bouwe ook thuis. Dus met zijn vieren aan tafel. Houtkachel aan en een wijntje, gewoon lekker kletsen.

05-12-2013

Na een storm achtige nacht lijkt het buiten weer rustigger. Weer een verandering in de kamer gedaan. Nog weer wat geschilderd. Wat spullen verplaatst en wat weg gehaald en toegevoegd. Het wordt nog eens wat in de woonkamer. Voor mijn drie kinderen en Hans toch maar een sinterklaas cadeautje gekocht. Ik kan het toch niet laten. Ik ontdek steeds meer dat ik het heel leuk vind om met pubers te werken. Ze zijn zo ontroerend. Ik leer ook veel van en over mezelf.

04-12-2013

Mijn handen beginnen weer net als vroeger te voelen, schuurpapier. Dus de tubes met hand creme zijn weer niet aan te slepen. En stiekum vind ik dat heel prettig. Vandaag wel moe, mijn energie pijl was laag. Maar na het lesgeven s'avonds had ik weer energie. Dit was de laatste van dit jaar op de woensdagavond. Jammer want het is een leuk en lekker groepje. Zal ze best missen, maar gelukkig gaan ze allemaal verder in 2014.

03-12-2013

Vanmorgen eerst een heel eind met Moos gelopen. Het was mistig en koud, dus lekker. Het gaf mij een frisse kop. Langzaam aan lijkt wel rustigger in mijn hoofd te worden. Het suist niet zo hard meer. Ik hoef mezelf ook niet meer zo te bewijzen voor mezelf. Na de wandeling nog wat aan mijn keramiek gedaan. Daarna les geven, en savonds nog een wandje geschilderd en tussen door nog een malletje volgegoten. Om 11 uur heel moe naar bed.

02-12-2013

Ik heb mezelf verbaasd, zowaar ben ik vandaag in mijn klei gedoken. En ook nog wel porcelein klei, en dat is echt niet mijn klei. Maar ik dacht als ik weer moet worstelen om mijn werk goed te krijgen dan ook maar goed worstelen. En mij misschien wel laten verrassen door mij zelf. De verrassing was er nog niet maar wel plezier. En het nadenken over vorm en vormgeving. Dus de tweede dag van December was geen slechte dag.

01-12-2013

En dan is het toch zover de December maand, hier heb ik het hele jaar tegen aan zitten kijken. Vorig jaar was dit een KUT maand echt KUT met hoofdletters. Bijna iedere dag gebeurde er iets dat niet leuk was, iedere dag leverde Bram meer van zichzelf in. Iedere dag was vechten om hem door te komen. En iedere dag was er meer afstand. Het liefst zou ik in een warm liefdevol bed kruipen en er pas half januari uitkomen.

30-11-2013

Naar een lezing in Utrecht over Camille Claudel, net als Frida Kahlo een boeiende persoonlijkheid. De lezing liep uit, gaf niet. Mijn energie niveau was laag en eigenlijk op. Het duurde heel lang voodat ik het weer een beetje terug had. Pas weer thuis voelde ik mij beter. De lezing was oke maar niet meer dan dat. Wel wil in de toekomst een tijdslijn gaan maken van vrouwen in de kunst. Met daaraan gekoppeld de wereldgeschiedenis. Wie weet ooit voor een lezing.

29-11-2013

Dan is het alweer vrijdag, Hans komt vanavond. We gaan samen naar de opening van een tentoonstelling van een cursiste van mij. Hoe bijzonder. Daarna lekker naar huis en met een wijntje op de bank. Lekker kletsen over de dingen die ons bezig houden. De avonden duren dan kort.

28-11-2013

Donderdag, ze komen vandaag overleggen over de nieuwe gordijnen in de kamer. We hebben  stof  uitgezocht en nu nog met de stofveerder bekijken hoe het moet komen. De gewone glas gordijnen gaan hopelijk lukken voor de kerst zou leuk zijn. De ophaalgordijnen komen later. Ik vind het helemaal oke. Smiddags weer werken, het blijft toch boeiend het HWB. Ik leer veel van mezelf en weer scherp letten op wat er omgaat in die kinderen.

27-11-2013

Mijn oudste kind was lekker een dagje hier, dat is altijd heel prettig. Samen een beetje keuvelen. En kletsen. Savonds werken, de woensdag avond groep is een lekkere groep om mee te werken. Ze zijn lekker met hun werk bezig en niet zo druk met hun eigen verhaal dat is heel fijn. Dat geeft mij de ruimte om mijn werk te doen. Begeleiden en het werk proces in de gaten houden. Ik moet weer aan mijn eigen werk gaan werken. Ik krijg er ook wel weer zin in.

26-11-2013

Het is een volle dag vandaag, eerst een vriendinnetje op bezoek, dan werken. En daarna met mijn drie mooie kinderen naar een dans voorstelling van Isabelle Beeernaert. Lekker maar ook schakelen. Moos had niet veel zin om te lopen, ze wordt echt oud. Ik merk dat ze veel last heeft van haar benen. Doet zeer omdat te zien. Het werken is zo lekker, ik ben dan zo in mijn element. De dans voorstelling was echt heel erg mooi, ontroerend. Ging over de liefde. Ik raad de voorstelling aan, erg mooi.

25-11-2013

Het leven is weer gewoon, met Moos door het bos. Hoe stil is het. Ik merk dat mijn hoofd nog vol zit met Parijs. Het geluid van Parijs zit nog in mijn hoofd. Heel Parijs zit nog in mijn hoofd. Maar gewoon weer de draad op pakken en verder gaan. Langzaam Parijs laten zakken en aan het werk gaan.

24-11-2013

De dag om weer naar huis te gaan, jammer. Maar het is oke. Mijn hoofd zit weer vol, ik wat ik wil. Ik wil regelmatig terug naar Parijs. Koffe weer in pakken, en lopende teug naar Care du Nord. Wachten op de trein, en weer naar huis. De treinreis van Amsterdam naar Zeewolde duurt net zolang als Amsterdam Parijs. Alleen verloopt die laatste veel makkelijker. Maar het geeft de tijd om af te kicken.

23-11-2013

Wakker worden in Parijs, smorgens heel vroeg het water door de stad horen lopen. Mensen horen, de geur ruiken, de gebouwen bekijken. Na een frans ontbijtje de stad in. De stad veroveren, naar het Louvre, dO'say, centre pompidou. Schoenen kopen, koffie drinken, broodje kopen. En praten veel praten. En kunst weer op slurpen, mijn god wat heb ik dat gemist. Rodin zien, monet, Kandinsky, en in het Louvre omver geblazen worden door werk van een onbekende (voor mij) amerikaan. Met prachtig werk. Op een kerstmarkt belanden, kastanjes eten.  Terug naar het hotel, douchen, bijkomen en eten tussen de fransen in een heel leuk tentje. En praten heel veel praten, allemaal samen met Hans.  Heerlijk gewoon.

22-11-2013

Geslapen in Amsterdam, niet echt lekker en erg kort. Bij Jeroen en Jos was het helemaal gezellig. Het is wonderlijk dat je daar zo de draad weer mee oppak. Ze zijn zo lief en oprecht en eerlijk. Op de trein naar Parijs, en binnen 3 uur ben je in Parijs, en omarmd de stad je. Smiddags gelijk naar Frida Kahlo. Kleine maar mooi verzorgde tentoonstelling. Ik blijf onder de indruk en blijf haar zo boeiend vinden. Ook al is ze nu en hype. Voor mij blijft ze.

21-11-2013

Vandaag vertrek ik eerst naar Amsterdam, ik heb afgesproken bij Jeroen. Om weer eens lekker bij te kletsen. Ik heb Jeroen en Jos heel lang niet gezien. En slapen in Amsterdam. Dan de volgende ochtend op de trein naar Parijs. Ik voel mij stoer en bang tegelijk. Van alles spookt er door mijn hoofd. Wat als alles nu zwaar tegen valt wat dan, kan ik dan de zin in alles weer teug vinden.

20-11-2013

Woensdag is een dag waarin ik niet te veel kan nadenken. Werken en daar heb voorlopig alle energie en aandacht bij nodig. Ik merk wel dat ik steeds stevigger wordt door het lesgeven. Kinderen kunnen vijlloos op de aarde terug zetten en weten ook of je echt bent. Zou heel leuk zijn om weer in het onderwijs terug komen. Maar gezien mijn leeftijd gaat dat niet lukken ben ik bang. Morgen vertrek ik naar Parijs, spannend

19-11-2013

Nog een paar dagen en dan ga ik naar Parijs, samen met Hans. Ik vind het heel spannend. Voor het eerst weer sinds lange tijd weg van huis, weg van Moos. Langere tijd met Hans in een compleet vreemde omgeving. Maar ik ga het werk van Frida Kahlo zien, en dat wil ik heel graag. En door Parijs zwerven, koffie drinken, wijntje drinken. Andere dingen zien, andere mensen. Geen ritme, gewoon genieten. En ik hoop alles even te kunnen  loslaten.

18-11-2013

Het is steeds weer een ontdekking om een stukje verder te komen bij en met jezelf. Het is ook hard werken, om steeds maar weer goed naar jezelf te luisteren. En ook te blijven. Maar het gaat me steeds beter af. Ik merk dat ik andere ook de ruimte geef mij bij dingen die even niet lukken te helpen.  Ik sla een uitgestoken hand niet zomaar weer weg. En krijg nog steeds van heel veel mensen ruggesteun. En dat zorgt ervoor dat ik sterker en stevigger wordt. En dat maakt mij een dankbaar mens.

17-11-2013

Het is weer zo'n  zondag waarvan ik denk, hoe komt hij om. Eerst maar met Moos gelopen. Met mijn slobber kleren op de bank, koffie en het boek van Isa Hoes. Het valt mee, het begint niet zwaar. Ze schrijft makkelijk en ik begin erin te ontspannen. Al lees tussen de regels door dat ze de dingen mooier maakt dan ze waren. Het bekende gevoel komt boven, het mooier maken dan dat het was. Daarna uitgebreidt onder de douche, en dan naar Zeist. Een tentoonstelling van collega's. Best wel weer spannend. Maar nu een klein uurtje daar weg, met een mooie aankoop en een fijn gesprek met een collega. En mooi werk gezien. Daarna een verjaardag, en toen naar huis. Om de zondag

16-11-2013

Met mijn jongste kind naar Artez, de HBO dans. Gewoon weer even kijken of dit nu is wat ze wil. En dat is wel duidelijk, dit wil ze. Hoe ik dat financieel ga regelen voor haar, dat weet ik niet. Maar ik zal alles doen om dit voor haar mogelijk te maken. Het is haar droom en daar gaan we voor. Voor mezelf, ik moet en ga ook keuzes maken. Ik moet mij meer richten op mezelf. De HWB is nu leuk maar niet voor hele lange tijd. Ik moet zelf werken en daar geld uithalen. Dat is wat ik wil, maar nu de stap nog.

15-11-2013

Het zonnetje scheen vandaag, ik had daar niet op gerekend. Dus dat maakte de dag vrolijker, al merk ik aan veel dat er weer tranen aan komen. Vorig rond deze tijd ging het veel slechter met Bram, en lukte niet veel meer. Kostte de dagen hem veel energie. De december maand gaat zuur worden, niet vanwege kerst, nieuwjaar of andere feestelijke gebeurtenissen. Maar omdat wat er allemaal gebeurde, iemans zien worstelen met zichzelf en het leven dat hem ontnomen wordt. Wat ik eigenlijk zou willen, is slapen heel diep slapen. En een keer wakker worden met een rustig hoofd en antwoord weten op al mijn vragen. Dat zou ik willen.

14-11-2013

Het dimlicht van de auto is kapot. Het is stom maar dat maakt dat ik uit mijn evenwicht ben. Ik zit er steeds over te denken, hoe ga ik het oplossen. Garage, zelfdoen, heb ik wel reserve lampen, kan ik het wel zelf, wat als ik de lamp er niet in krijg. Mijn god wat een gedachten voor een dimlicht, ik lijk wel niet wijs. Dus aan het einde van de dag, naar de garage, gezegd ik wil zien wat je doe. Want ik wil het zelf kunnen. Dit vind dat het minste is wat ik zelf moet kunnen doen. Dus stap voor stap heeft hij het laten zien. Nu kan ik het ook zelf, en ga zelf reserve lampen kopen. Tjonge tjonge was dat nu zo ingewikkeld.

13-11-2013

Ik merk dat er steeds meer afstand komt tussen de medische wereld, waar ik voorheen deel vanuit maakte, en mijn nieuwe wereld.  Daar was de dag voorheen  op gebaseerd, nu zijn er steeds kleine stapje richting mijn wereld. En die hoeven niet meer even tussen door. Dat begint heel langzaam tot mij door te dringen. Met alle taken die weg vallen komt er ruimte, maar ook ruimte in mijn hoofd. Al gaat dat proces wel langzaam.

12-11-2013

Ik heb het boek; Toen ik je zag, van Isa Hoes gekocht. Het gaat over Antonie van Kamerling. Over het leven naast een depressieve man. Bram was depressief, ik heb dat lang ontkent, maar nu, nu ik naar mijn huwelijk kan kijken met een afstand. Zie ik de dingen veel helderder en vallen vele puzzel stukjes op zijn plaats. Kan ik ook kijken naar hoe ik mij daar in bewoog en wat mijn rol was. Ik neem Bram niets kwalijk, echt niet. Maar mijn leven was wel taai, en van veel in het teken van hem. Dat maakt denk ik dat ik nu zo lastig op gang kom voor mezelf.

11-11-2013

Vandaag viel mij op dat het stil is in huis. Maar dat het ook steeds stiller wordt in mijzelf. Mijn hoofd lijkt stiller, en ik ben niet meer zo bezig met allemaal rand verschijnselen. Langzaam aan komt toch de focus op mijzelf te leggen. Langzaam komt de zin om zelf te gaan werken weer. Niet dat ik nu echt weet wat ik wil maken, maar gewoon lekker bezig zijn en kijken wat er ontstaat. Dat is voor mij al een goed teken. Ik wil gaan kijken of ik andere ingangen kan vinden om mijn werk te gaan verkopen. Of in ieder geval bekend maken.

10-11-2013

Op het programma stond vandaag een studiedag over Frida Kahlo, mijn held voorbeeld. Een sterke en krachtige vrouw. Al veel over haar gelezen en gezien, en over twee weken in Parijs haar werk gaan zien. Samen met Hans, en dus ook samen naar de studiedag. Die viel ons beide wat tegen, de persoon was wat lang van stof en veel wisten we al. Maar toch niet echt teleurgesteld. Maar wel nu nog meer zin om de tentoonstelling te zien. Ik ben heel benieuwd. Ik ben nu wel in het rijke bezit van twee Frida Kahlo poppetjes. Gekregen van Hans, heel lief.

09-11-2013

Weekend, ik heb mij ergens dit jaar voorgenomen om het weekend ook het weekend te laten zijn. Dus doen we dat ook. Mijn zoon was hier gisteren avond al gekomen, en dus ff samen boodschappen doen. Samen koffie drinken en kloien met een pallet in de tuin. Savonds met Hans uiteten, mooie gesprekken samen. Merken dat iemand mij begrijpt en als er iets ontduidelijk is ook gewoon vraagt en ook niet bang is om vragen te stellen. En soms zelfs uitsraken doet die mij zeer raken en waar ik heel lang over na moet denken.

08-11-2013

Op stap met mijn oudste kind, naar de sieraden beurs in de westergast fabriek. Het is altijd lekker om met een van mijn kinderen op stap te zijn, even gewoon tijd voor elkaar. Soms wat kletsen maar soms ook niet. De beurs viel mij wat tegen, niet echt veel vernieuwende dingen. Daarna even door de stad slingeren. En weer terug met de trein. Gaat beter met mijn kind daar ben ik blij om. En ik denk dat ik de lat met veel van mijn werk veel te hoog leg. En ik moet aan het werk gaan.

07-11-2013

Met Moos naar de dierenarts. Het is dan net een theater show, ze stelt zich vreselijk aan. Volgens de dierenarts is het een lichte ontsteking in haar rechterknie. Dus wat ik deed was oke, haar medicijnen verhogen en rust. Geen spelletjes spelen. Maar heel rustig aan. Ik moet even aan kijken of het beter gaat worden. Zoniet terug komen voor een foto en eventueel een ander beleid. Ik ben iets geruster gesteld.

06-11-2013

Mijn hond Moos wil al twee dagen niet mee om te lopen. Haar rechtervoor poot doet zeer. Hoe het nu ineens komt weet ik niet. Het lijkt wel een ontsteking. Ik wordt hier echt heel onzeker van en de tranen biggelen steeds over mijn wangen. Ik wil en kan nog geen afscheid nemen van mijn hond. Ik leun erg op haar aanwezigheid. Morgen naar de dierenarts. Dit zijn ook dingen waar ik heel moe  en onzeker van word. En tegelijker tijd vind ik dat ik niet kinderachtig moet doen.

05-11-2013

Eigenlijk begint er wel een ritme te komen. Al vind ik wel dat ik de dagen nog niet vast pak, in mijn hoofd plan ik van alles maar er gebeurt niet veel. Zou graag meer uit een dag halen maar dat lukt op een of andere manier niet. Zou smorgens eerder moeten op staan, maar dat lukt mij niet. Mijn bed is een veilige plek. Zou weer mijn atelier in willen maar dat lukt niet. Ik voel mij er niet fijn. Zou weer lekker mijn eigen dingen maken, maar de zin ontbreekt. Waardeloos is dat.

04-11-2013

Tja maandag nooit een leuke dag. En al helemaal niet als het ongelooflijk regent. En ja het hondje moet eruit, dus regenjas aan en gaan. En er eenmaal uit valt het wel mee. Moos vindt er gelukkig ook niets aan. Vandaag nog veel met het afgelopen weekend bezig geweest. Dat je ondanks een nieuwe relatie in een paar dingen toch alleen moet zijn. Dat moet voor de ander ook niet makkelijk zijn, er zijn herinneringen die ik niet kan delen. Die ik zelf moet herkauwen. Als dan iemand bij mij zou zijn zou ik dat niet kunnen. Het is rauw, het doet zeer, maar de tranen worden minder. Maar het blijft pijn doen.

03-11-2013

Zondag, het regent en waait. Eigenlijk heb ik nergens zin in, maar ik heb mij voorgenomen om naar Haarlem te rijden. Ik heb een porceleinen armband van Jennifer Hoes. Die is helaas stuk gegaan, en omdat zij open atelier had dit weekend. Dacht ik, ik kan wel even langs gaan. En ik wilde wel weer even de zee zien. Dus toch maar Moos in de auto geladen en toen op naar Haarlem. Atelier snel gevonden, maar parkeerplek hopeloos. Maar de aanhouder wint. Armband gekocht en een mooi hals sieraad. Op naar het strand van Bloemendaal, dat viel tegen, vol zooi en smal strand. Toch met Moos dapper tegen de wind in gelopen en weer terug. Hier hoef ik niet meer naar toe. Koffie drinken in een klein tentje vlakbij het strand, dat was ook geen succes. Toen weer lekker naar huis, en ontdekken dat ik mij daar heel veilig voel. Nog een muurtje geschilderd en tevreden over mezelf naar bed.

02-11-2013

Sommige dagen zijn gewoon dagen waar je op je bed moet blijven. Vandaag voelde het zo. Ik krijg mijn hoofd niet stil, en komen veel dingen binnen. Ik krijg ze niet zomaar weg gezet. Het heeft ook veel te maken met het tegen over vermoeidheid aan zitten. Mijn energie pijl is op, ik wil nu gaan leunen op iemand. Het niet meer zelf uitzoeken. Mensen zeggen dat het makkelijker is als je een nieuwe relatie krijg, ik vind dat niet. Allerlei dingen moet je in je hoofd resetten. En dat is lastig en kost heel veel energie. En dan komen er bij Hans en mij nog ladingen van vroeger bij. Not easy.

01-11-2013

November, tjeetje wat gaat het jaar hard. Gisterenavond was Bob Dylan top, iedereen zei er iets over maar ik was blij na afloop. Zijn stem is iets rauwer, maar nog mooi. Hij is 71, dus dan mag het. Heb genoten van het concert. Nu staat Bruce Sprinsteen nog op mijn lijstje. Hoe decadent. Ook tijdens het concert kwamen veel herinneringen boven. Ik ben blij dat ik gegaan ben. Het was de moeite waard.

31-10-2013

Vanavond met Hans naar Bob Dylan. Eerst naar keramikos spullen halen, en dan naar Ikea. Nieuwe lampen halen, ik vind het te donker in huis. Veel lichtpunten worden niet gebruikt. En dat wil ik veranderen. Bob Dylan is jeugd sentiment, het strand, de strandtent. Vuur op het strand zijn stem op de achtegrond. Lekker kletsen met zijn allen, beetje roken en zwemmen in zee. Mooie jeugd herinneringen. Zou zo even terug stappen in de tijd.

30-10-2013

Woensdag. Ik merk dat ik nog steeds heel bewust moet omgaan met mijn energie. Om genoeg energie over te houden om savonds les te geven. Dat ging vandaag niet helemaal goed. Ik wilde te veel op een dag, en dan is het savonds op. Het is niet zozeer het dingen doen, alswel dingen die in mijn hoofd voorbij komen. Het denken, nadenken, overdenken kost mij nog veel energie. Maar er zit ook nog geen echt ritme in mijn dagen. En mijn geheugen is nog een grote zeef. Dat stoort mij het meest.

29-10-2013

Er zitten dingen in mijn hoofd die ik nog moet. En doe ze niet, het heeft vooral met geld te maken. Ik heb zo een hekel om achter geld aan te moeten. In dit geval zijn het nog ziektekosten verzekeraars, waar nog rekeningen open staan. Het kost mij energie om daar mee aan de gang te gaan. Ik heb vandaag nieuwe planten gekocht, dat staat vrolijker. En deze hebben niet de oude lading die de andere wel hadden. Ik merk dat ik mij nu wel goed voel beneden in de woonkamer. Dat heb ik nu al gewonnen.

28-10-2013

Er raasde een storm over ons landje, en eigenlijk boeide mij het niet. Ik merkte dat ik mij veilig voelde in mijn huis. En ben heerlijk verde gaan schuiven met de meubelen. Tussen door wat telefoontjes. En regelmatig ff een rust pauze om de boel te overzien. En het resultaat, ik vind het goed staan en het voegt beter. E zullen in de loop der jaren best meubelen verdwijnen. Maar voor nu is het oke. Verder met schilderen en nieuwe gordijnen voor de winter. Dan is het goed. En voel ik mij in de kamer ook prettig.

27-10-2013

Zondag, en de dag begint met regen. Geen plannen vandaag. Spontaan komen lieve vrienden langs. We drinken koffie en delen een lekker pannetje soep. Zo hoort het te gaan, mensen komen spontaan langs en dat is dan oke. Geen gedoe of ingewikkeld gedoe. Daarna aan het schuiven geweest met de spullen in de kamer. Maar dat wil nog niet lukken. Het liefst zou ik dingen weg doen en nieuwe kopen. Maar ja of dat slim is.

26-10-2013

Vandaag een dag samen met mijn lief, samen naar de Boerenmarkt. Lekkere biologische dingen kopen, koffie drinken. Vanalles halen om pizza te maken, en lekker de hele dag met elkaar zijn. In de middag lekker met Moos door het bos, en samen een zak vol okkernoten  verzamelen. Thuis lekker kop koffie. Gewoon de gewone dingen doen. Maar dan met zijn twee. Vandaag even geen afscheid hoeven nemen. Hoe lekker. Savonds diep weg gedoken in zijn armen in slaap vallen. En je weer heel veilig voelen.

25-10-2013

Een dag om bij te komen. Mijn kamer ligt een beetje overhoop, maar het boeit mij niet. Ik had ook oude foto albums mee gekregen. Ik kon het niet laten om in de dozen te kijken. Wat is het leuk om oude foto's van thuis te zien. Maar het allergrootste kado was een fotoalbum met hierin een verslag van de drie dagen die Ineke en ik in Parijs zijn geweest. Uit het hele boek blijkt dat we het heel leuk hebben gehad. Dit boekje is mijn grote schat. En mijn zoon heeft een hele mooie bank.

24-10-2013

Vandaag gaan we kilometers draaien, samen met mijn zoon een bank ophalen en andere spullen. De dag verliep heel relaxed, hard gewerkt met zijn twee en na 410 km waren we weer thuis. En was onze beloning Expeditie Robinson kijken. En heeft hij een mooie bank staan op zijn studenten flatje. Trots op mijn kind, een mooi joch. Hij is rustig en stabiel. Was wel helemaal kapot, na zoveel kilometers en het sjouw werk. Maar tevreden.

23-10-2013

Tja aan afspraken met jezelf moet je je houden, dus vandaag verder met schilderen. Maar zin, nee niet echt. Ik wil het gedeelte waar de bank en kachel staan af hebben van daag. Dan het ik de langste meters gehad. Het is mij gelukt. Om half drie kon ik de verfpot voor vandaag afsluiten. Gelijk overal een sopdoek overheen, en zo langzaam aan wordt het steeds beter. Gauw op zoek naar nieuwe gordijnen. Savonds uit eten met mijn drie prachtige kinderen. Het is zo lekker om bij elkaar te zijn, zonder moeilijke dingen. Lekkere avond.

22-10-2013

Vanmorgen naar de schoonheidspecialiste, voor een gezichtsbehandeling. Die heb ik nog nooit laten doen. Nou ik kan het een ieder aanraden. Je wordt er heel ontspannen van, ik was de hele dag erg traag. Maar de zon scheen het was 22graden. Dus lekker even met Moos spelletjes doen op het veld en savonds toch nog maar een muurtje afgemaakt met schilderen. Morgen weer verder, het knapt wel op.

21-10-2013

Tja dat valt vies tegen de woonkamer schilderen, dat zijn nogal wat meters. Maar ik wil het woongedeelte in de herfstvakantie af hebben. Dus niet zeuren. Ik heb de langste wand maar als eerste aangepakt. Als je eenmaal begin dan zie je hoe fris het weer wordt. En je hoofd is gelijk stil, dat is ook heel prettig. Maar savonds was ik best heel moe. En het slapen lukte ook niet al te best. Even een paar min dagen denk ik.

20-10-2013

Ik vind dat ik langzaam aan maar eens mijn leven een richting moet op sturen. Ik wil een doel voor ogen hebben, en het doel is er min of meer wel. Maar het wordt tijd omdat helder en duidelijk voor mezelf te gaan neer zetten. Ik kan niet alles laten afhangen van toeval, en dingen of mensen die op mijn pad komen. Ik moet daar voor mezelf in weg in neer zetten. Het niet laten afhangen van misschien dit of misschien dat. Nee wat wil ik en is het haalbaar. Zoniet haalbaar  dan steken we er geen energie meer in. Maar eerst ga ik de woonkamer schilderen en zo maken dat ik mij er prettig voel.

19-10-2013

Naar het Kruller Muller, naar een studiedag over iconografie in de moderne kunst. Het was een boeiende dag. Al in het Kruller Muller rondlopen, de tuin in in de pauze. Weer de kunst zien die ik mooi vind, ondekkingen doen. Dat blijft voor mij een feestje. Ik blijf kunst zo leuk vinden om mee bezig te zijn. Ik ontdekte dat ik heel goed les heb gehad op de Witte Lelie. Dat de kunstgeschiedenis goed is blijven hangen. Voor degene die dit lezen, en zich af vragen hoe het met mij gaat. Het gaat redelijk, er zijn nog veel dingen die ik mij afvraag. En waar ik over na moet denken. En dat is ook over mijn toekomst. Waar ga ik mijn tijd en energie in investeren. Over ruim twee maanden is het een jaar geleden, en dan moet ik toch wel weten wat ik verder wil. En zal ik daar vorm aan moeten gaan geven.

18-10-2013

Vrijdag, mijn dag. Eerst naar pilatus. Waar ik als ik bezig ben denk, is dit grappig. Maar daarna heel veel energie heb. Ff de markt over, mezelf verwennen met een nieuwe broek en trui. In de schemering met Moos naar het bos, haar weer gebruik laten maken van haar zintuigen. Het is zo leuk om haar te zien genieten, en voor mij uit te zien lopen. Alsof ze zegt wacht maar ik help je wel. Savonds de eerlijk zelf gevonden kastanjes eten, en later warm maken op de kachel. Met een glas wishky, hoe lekker.

17-10-2013

Het wordt echt herfst nu, mooi om alle kleuren weer te zien veranderen. SMorgens dichte mist, en vage geluiden die door de mist heen komen. Mooie spinnen webben bedekt met dauw. Als je door het gras loopt een spoor achter je laten. De grond bedekt met bonte bladeren in allemaal mooie warme tinten. En tamme kastanjes zoeken, en op de kachel poffen. De herfst is mooi. Onze jaargetijden zijn mooi.

16-10-2013

Het bericht van gisteren heeft mij nog lang bezig gehouden. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk een huisarts het kan hebben met een ernstig zieke patient. Dat het slapeloze nachten geeft, en veel nadenken. Ze handelen niet zomaar even. Ik denk dat wat deze huisarts heeft gedaan, bij Bram ook was gebeurd als hij dat was geweest. Het licht was compleet bij hem uitgegaan. De huisarts is van iemand waar je respect voor had, veranderd in iemand die je als vuilnisvat kan gebruiken. Ik snap dat niet. Ga met respect met elkaar om, en heb niet overal maar zo een mening over.

15-10-2013

Vandaag was het bericht in de media, dat een huisarts in tuitjehorn zelfmoord had gepleegd. Hij was als een crimineel opgepakt door de politie nadat zij waren ingelicht door de gezondheiddienst. Hij zou verkeerd gehandeld hebben bij een ernstig zieke man. Mijn hemel waar gaan we met zijn alle naar toe. Wanneer gaan we luisteren naar elkaar, en nemen we ook de tijd om te luisteren. Midden in de nacht als een crimineel je bed worden uitgelicht en verhoord. Terwijl je je van de prins geen kwaad weet. Wat bezielt onze maatschappij.

14-10-2013

Mijn hoofd wordt langzaam aan rustig. Ik denk wel dat weinig mensen iets van mijn  gedrag of manier van omgaan met snappen, maar dat boeit mij niet. Mijn drie kinderen accepteren mij zoals ik ben. En weten allang dat ik geen standaard moeder ben. En daarnaast zijn er drie mensen die onvoorwaarlijk achter mij staan. Dan zijn mijn moeder, opa Dick en Hans. Bij Hans ben ik, ik. En ik  kan alle stress en spanning los laten. Hij verwacht niets van mij, hij wil mij alleen liefhebben en dat voelt zo veilig en vertrouwd. Dat ik ook gewoon mezelf kan zijn. Hoe heerlijk is dat.:-)

13-10-2013

Een huildag, tranen blijven komen. Er zit blijkbaar nog veel vedriet in mij. Maar ook boosheid, en die komt er maar lastig uit. Gelukkig waren er vandaag een paar veilige armen om in weg te duiken. En mijn tranen te laten gaan. Maar dat betekende ook dat ik ging vertellen waar het vedriet vandaan komt. En dat maakte dat het dubbel zo zeer deed allemaal. Op Wieringen heb ik ook veel gehuild, maar daar was ik alleen. En nu met iemand dichtbij mij kwamen er ook woorden bij mijn verdriet. Hoe zeer kunnen sommige dingen doen.

12-10-2013

Zaterdag, vandaag mijn zoon helpen om de spullen die hij mee wil nemen bij elkaar te zoeken. Ik merk dat hij er onrustig van wordt. Samen nog een keer naar Ikea, dat is op zaterdag niet echt een feestje. Maar wel gordijnen gekocht die de boel mooi dicht houden. Dus kan hij vanaf dinsdag daar lekker gaan slapen. Het zal stil zijn zonde hem in huis. Maar het zal wel wennen. Hij heeft het hier in dit dorp gezien, tijd om verder te kijken. Hij doet wat ik altijd gezegd heb, verleg je grenzen. Knap hoor.

11-10-2013

Vrijdag en vrijdag voelt een beetje als mijn vrije dag. Ik begin de dag met een wandeling met Moos, dan pilatus. En dan ligt de dag voor mij. Vandaag de eerste ontmoeting met een school waar ik een project ga draaien. Leuk, nieuwe energie. Veel zin in. Ga Natasja erbij vragen, en samen lekker kleien met de kinderen mooie dingen maken en een klein feestje bouwen. Dit de energie die ik zoek.

10-10-2013

Naar de boekhouder. Nu moet ik zeggen dat ik met mijn boekhouder een heel fijn contact heb. Dus dat maakt de dingen makkelijker. Het bepraten van de jaarrekening niet zo ingewikkeld. Maar nu moet ik toch nog achter ziekte kosten verzekeringen aan, om te vragen waarom er bedragen niet zijn uit betaald. En ik merk dat ik volgend jaar ook nog een nasleep heb. Dus nog even kiezen op elkaar en regelen. Ik wil het dit jaar rond hebben. Ook nog achter de ABN AMRO aan krijg nog geld van ze. Ik word hie zo moe van. Het voelt steeds als een falen van mij, dat ik stevigger heb door gepakt.

09-10-2013

Vandaag weer door alles van de praktijk, voor de allerlaatste keer. Hoop ik nu wil ik alleen nog maar dingen gaan weg gooien. Elk jaar een deel van de papieren, zodat ik straks niets meer heb. Dat lijkt mij heerlijk. Morgen naar de boekhouder voor de jaarrekening van 2012. Ik hou mijn hart vast. Ben bang voor een vette aanslag. Maar dan............... Probeer ik mezelf toch weer terug te vinden. En ga mijn eigen boekhouding doen. In ieder geval de btw aanvraag ieder kwartaal. Ik moet zelf overzicht houden. Eerst morgen maar.

08-10-2013

De angst frusteerd mij, ik heb het gevoel een tunnel in te lopen. Maar dat wil ik niet. Ik ben al eens in een tunnel gestapt. En dat voelde niet goed. Wanneer komt het werk dat ik al tijden in mijn hoofd heb zitten nu eindelijk eens uit mijn handen. Ik geef les, voel de klei. Maar het komt niet bij mij binnen. Zie andere zich erin verliezen, en denk; ja nu ik nog. Maar het zorgen dat ik voldoende inkomen heb om gewoon te leven. En niet in een kramp te komen. Dat houdt mij steeds bezig. Doe ik wat ik doe wel goed. Neem ik de juiste beslissingen.

07-10-2013

Maandag, mistig. Een kleine stille wereld. Dat is soms zo heerlijk overzichtelijk. Smiddags een stralende zon. Lekker stuk met Moos gelopen. Het barst overal van de paddestoelen. Veel rood met witte stippen. Er zijn nog veel dingen waar ik over nadenk. Voel mij wat onzeker worden over de toekomst. Waar gaat het heen, blijft het allemaal zo door sudderen. Dat wil ik niet, maar ik durf geen stappen te ondernemen. Maar afwachten is eigenlijk niets voor mij. Heb ik dan al mijn kansen voorbij laten gaan.

06-10-2013

Zondag, lekker uitslapen. Mijn zoon met een vrachtje naar zijn nieuwe kamer. Jongste kind naar haar feestje gebracht. En door naar Amersfoort naar het flehite museum. Naar huis, koffie drinken en de tijd aan mezelf hebben. De dagen worden rustig en stil.

05-10-2013

Wakker worden  op Wieringen. Dat is toch het lekkerste van het slapen op Wieringen. Wakker worden en langs het wad lopen. De stilte van het wad. De koelkast om zetten en de boel opruimen. Dit was de laatste keer Wieringen van dit jaar. Savonds naar huis. Lekker bij de kachel een wijntje en lekker kletsen, hoe fijn.

04-10-2013

Een feestje vandaag, mijn nichtje gaat trouwen. Bijzonder want veel te vroeg geboren, met 26 weken. Ze woog maar 1100 gram, en nu staat daar een hele volwassen mooie meid. Mooi om dat te mogen meemaken. En savonds was het een mooi feestje, mijn nichten en neef en kind met aanhang lekker zien feesten is hele leuk. Savonds naar Wieringen, een sterrennacht. En smorgens damp over het wad. Wat blijft het mooi.

03-10-2013

Verslapen, schrok wakker omdat mijn jongste kind nog even bij mij kroop. En zei: ik heb te lang geslapen. Toen was het negen uur. Ik wilde die ochtend van alles doen maar, dat lukte even niet. Dus schakel je in je hoofd op, oke het loopt even anders. Smiddags bij twee oude (in jaren) vriendinnen op bezoek. Dat is altijd erg leuk, en de gesprekken erg inspirerend. Het zijn twee wijze oude dames. Maar heel lief en onderlegt. En daarna eten met mijn kind, en met zijn drieen expedie robinson kijken.

02-10-2013

Ja de koortslip is een feit. Dat is nummer vier van dit jaar. Dus mijn weerstand is laag. Ik merk dat de dingen die ik doe mij mentaal sterker maken. Bij de huiswerk begeleiding zitten er een aantal die wat autoriteit nodig hebben. Dat betekend dat ik mij niet kan verschuilen achter mijn tafel maar de ruimte in moet stappen, letterlijk en figuurlijk. En als het dan lukt om de groep aan het werk te krijgen, ben ik best een beetje trots.

01-10-2013

Tja, en dan voel ik mij grieperig worden. Komt weer een koortslip op. Mijn lijf voelt wankel, niet prettig. Dan doen we maar weer alles op een laag tempo. Het lesgeven is heerlijk, maar het kost mij ook veel energie. Mijn zoon gaat zeer binnenkort het huis uit, en ook dat vraagt aandacht en emotie. Ik vind het wel weer een afscheid. Ik heb me veel zorgen om hem gemaakt, en als ik hem nu zie ben ik zo trots. Het is zo een mooi mens, hij is rustig en stabiel. Ben benieuwd hoe het gaat.

30-09-2013

De geboortedag van mijn jongste kind, 19 jaar alweer. Onbewust ga je dan terug in herinneringen. Het weer was net zo mooi als nu. Sesamstraat om kwart voor zeven, toen is ze geboren. Mijn moeder dicht bij mij in de buurt. Na een half uurtje Marlotte en Bouwe samen met mijn moeder ook op bed. Wat heb ik van mijn kleine frutsel genoten, wat konden we heerlijk keuvelen met zijn tweetjes, als de andere naar school waren. Maar ook zorgen om de kramp in haar benen iedere avond, dan masseren en warm maken. En nu, nu danst ze. Het is zo mooi om mijn kind te zien dansen en er zo van zien genieten.

29-09-2013

En dan is er dag waarop de zon schijnt, in je tuin allemaal mooie lieve mensen zitten. Je jongste kind straalt omdat ze jarig is en een warme kring van liefde om zich heen heeft. Dat maakt je op zo'n dag zo een rijk mens. Dan besef je maar al te meer dat het leven eigenlijk heel simpel is, genieten van dat wat je gegeven is. En je blik vooruit richten, en zover als ik kan zien gaat dat helemaal goed komen. Ben best een beetje trots op mezelf.

28-09-2013

Morgen wordt mijn jongste kind 19 jaar en dat is iets waar ze al een heel tijdje tegenaan zat te kijken. Nu laten een aantal mensen weten dat ze niet komen, dat maakte haar heel verdrietig. Dat doet mij zo zeer, ik kan daar niet aan veranderen. Maar met zijn viertjes naar Almere, en er een heel fijn dagje van de gemaakt. De zon schijnt lekker drukke markt, surinaaamse spullen halen om maandag roti kip te maken. Maar vooral heel ontspannen door de stad slenteren. En genieten van elkaar.

27-09-2013

Weer naar pilatus, bij veel oefeningen merk ik dat mijn evenwicht nog erg uit balans is. Maar daar werken wij aan. Lekker ouderwets de kamer weer gedweild, met groene zeep. Het ruikt heerlijk. En geeft een lekker schoon gevoel. Verder lekker Moos gewassen en haar lig plaatsen (ja ze heeft er meerdere) verschoont en schone hoezen om gedaan. Savonds heerlijk in bad en dan op de bank met een glas wijn en de film Chocolade kijken. Lekker daggie

26-09-2013

Het zonnetje blijft schijnen, hoe lekker is dat. Als het nu al zou regenen zou het een lange winter worden. De donderdag is een dag van bij komen, merk ik. De dagen daarvoor zijn druk en dan op donderdag is het rustig. Dus lekker met Moos aan tutten en mee nemen als het maar half kan. Weer iets in huis aanpakken om het nog meer mijn huis te laten zijn. Nu de gang, want de woonkamer dat is mij nog even te veel oppervlakte. Maar wel ideetjes voor de woonkamer.

25-09-2013

Het ritme van de dag begint te komen met het lesgeven, alleen smorgens mijn bed uitkomen das nog wat lastig. Maar gaat ook vast goed komen. Ik merk wel dat energie vraagende mensen ontwijk. Ik heb geen energie om te geven. En dus ben ik zuinig op mijn eigen energie. Sinds ik heb losgelaten dat ik van alles moet, voel ik mij ook rustigger. Ik heb geleerd dat veel dingen in het leven niet te sturen vallen. Maar dat je rust moet bewaren om te zien wat er gebeurd. Dan is het vroeg genoeg om te handelen.

24-09-2013

Vanmiddag ook weer lesgegeven, veel nieuwe mensen in de groep. Heerlijk mensen die fris tegen je aan kijken en op je reageren. Als ik in Ermelo ben dan bulk ik van de energie. Hierin huis is alle energie weg. Ik vraag mij af hoe ik die energie terug krijg in huis. Er zit iets niet goed hier. In Ermelo denk ik oja zo gelijk door aan mijn eigen werk. En thuis denk ik, ik wil op de bank en gewoon niets doen. Frusterend is dat. Hoe ik krijg energie terug.

23-09-2013

Vannavond mag ik weer gaan lesgeven, hoe leuk. Ik heb er echt zin in. De groep meiden weer te zien en  mee te mogen werken aan hun creativiteit. Maar eerst weer even naar Soest om klei te halen en twee balen gips om verder te kunnen werken aan mijn mallen. En ik moet mijn denkhoofd zo langzaam aan  rust gaan gunnen. En in plaats van het piekeren over van alles, gaan genieten van de mooie momenten die er ook zijn. En geloof mij die zijn er.

22-09-2013

Toch gaat de tijd ongemerkt snel. Het is bijna eind september. Het wordt ook stiller in mij, ik weet niet goed hoe ik het moet uitleggen. Maar het lijkt allemaal wat geland in mijn hoofd. Dit is mijn leven en ik mag de dingen doen op mijn tempo. En voor nu is dat tempo, heel rustig. Stap voor stap alles afronden en nieuwe dingen voor in de plaats laten komen. De scholing van Life-coach geeft mij nog steeds veel inzicht in hoe de dingen zitten in ons denken en handelen. En ik wil hier zeker mee verder. Ga op zoek om een combinatie te maken van mijn twee vakken.

21-09-2013

Herfst, en je kunt het merken buiten. De wereld trekt zich weer terug. Je kan merken dat er rust komt in de natuur. Het gaat weer lekker ruiken en de kleuren worden weer mooi. Vandaag lekker met Moos naar het dorp gelopen. Gewoon lekker tutten met zijn twee. Moos geniet ervan maar ik ook. Ik merk dat ze niet liever dan dicht in mijn buurt is. Sinds Bram er niet meer is, is haar aandacht nog meer naar mij. Het was al mijn hond, maar dat is nog sterker geworden.

20-09-2013

Sinds vorige week zit ik op pilatus, en dat is voor het eerst dat ik het leuk vind om iets aan sport te doen. Ja ik wandel veel met Moos. Maar dat is voor mij niet sporten, dat is voor ons beide een noodzaak. Voor Moos omdat ze moet plassen en poepen, en haar beweging nodig heeft. Voor mij om mijn hoofd op orde te krijgen. Dat is voor mij belangrijk, ik ga rustigger denken als ik loop. En regelmatig buiten zijn verbindt je meer met de natuur. Maar pilatus is goed voor de spieren in dit oude lijf.

19-09-2013

Naar Zwolle mijn tweede kind gaat het huis verlaten. Dat is een dubbel gevoel, hij is 21 jaar. Dus ach het is normaal. Hij studeert en  kan is thuis wonen not done. Ik wil ook dat hij een leuke studenten tijd heeft, waar hij later met plezier op terug kijkt. Maar omdat ik nu alleen ben voelt het dubbel. En deze dingen hoor je met zijn tweeen te doen. Per 1 oktober woont er nog maar 1 kind thuis.

18-09-2013

En dan is het de geboortedag van Bram, de dag waar ik heel tegenaan heb zitten hikken. De tranen vloeien dan ook rijkelijk. Het is ontroerend om te merken hoeveel mensen dan dichtbij je staan. Dat geeft een warm gevoel. Vorig jaar zaten we in de tuin. Een dappere vriend van Bram kwam langs en dat was prima. Vandaag wilde ik het grootste gedeelte alleen zijn. Alleen met alles dat door mijn hoofd en lijf giert. Alleen huilen, want dat gaat nog het beste. Om niets tranen en het oke vinden. Ik merkte wel dat het oplucht in mijn lijf. Maar ook in mijn hoofd.

17-09-2013

Even lekker met mijn jongste kind naar Utrecht. Spitzen kopen, en ik zal haar met iets extra's verwennen. Zit tegen morgen aan te hikken. De geboortedag van Bram, ik kan het niet meer zijn verjaardag noemen. Het leven is soms bikkelhard. Hij zou 55 zijn geworden. Ik had hem  zo graag nog een leuke lekkere tijd gegunt. Maar het lot bepaalde anders, hoe bot, raar, niet te begrijpen, frusterend het ook is. Ik moet verder, ook al ontbreekt het mij even de zin.

16-09-2013

Mijn geheugen heeft hele gaten, maar dingen die ik eigenlijk niet meer wil weten. Die blijven hangen. Niet grappig. Ik heb al een paar dagen last van buikgriep en dat maakt mij heel wankel. Ik had weer zin in mijn werk maar ach denk ik nu waarom zou ik. Heb het gevoel dat er iets vervelends gaat gebeuren, maar geen idee wat. Maar dat maakt mij onrustig.

15-09-2013

Naar Kampen, naar het Stedelijk museum. Met een laag tempo de dag opstarten, het museum is pas om 1uur open. In het museum door de geschiedenis van Kampen gelopen. Boeiend, weer een paar weetjes te weten gekomen. Geschiedenis blijft mij steeds maar weer boeien. Ik merk dat ik nog steeds geen ritme te pakken heb, de dagen komen nog zoals ze komen. Soms prettig maar soms ook wel wankel.

14-09-2013

Zaterdag, weer eens naar de Boerenmarkt in Almere. Lekkere dingen gekocht. Het is mooi om een groente stal te zien met alleen maar groente van het seizoen. En mooie kazen te mogen proeven. Het is mooi om te zien dat de markt hierin gegroeid is, ik kan mij herinneren dat ik in mijn eerste stage boodschappen moest halen bij een biologische boer. Dat was 1978, er is veel veranderd. Mooi om te zien.

13-09-2013

Vrijdag de 13de, als dat maar goed gaat. Vannacht aan het spoken geweest, buikgriep. Dat is niet fijn. Daar wordt je heel gammel van. Dus niet echt veel gedaan vandaag. De kano is opgehaald, dat voelde zo dubbel. De jongen die hem ophaalde was er blij mee. En ik kan en wil hem niet bewaren. Dat is niet goed. Maar het voelt als iets afsluiten, en dus komen er weer tranen.

12-09-2013

Voel me al een paar dagen niet echt top. Het blijft suizen in mijn hoofd.  En ik weet niet wat ik daar aan moet doen.  Ik word er heel moe van. En vandaag zou de kano van mijn echtgenoot op gehaald worden.  Dat werd verplaatst naar morgen,  dat zorgde ervoor dat ik afknapte.  Zou het dan echt op zijn alle energie.

11-09-2013

De eerste dag van mijn nieuwe levensjaar. Dus eigenlijk was gisteravond mijn oudejaarsavond. Misschien niet verkeerd om daar een traditie van te maken, eens kijken hoe ik dat kan vorm geven. Ik ben toe aan leuke dingen geen gedoe meer. Het leven simpel houden. Een leuk inkomen hebben om van te leven, en verder geen ingewikkelde toestanden. Lesgeven, nieuw werk maken en kijken of ik daar mee kan tentoonstellen. Dat is het wel voor nu.

10-09-2013

Tja en dan ben ik jarig, 54 jaar. Het weer heeft zich aangepast aan mijn stemming. Ik voel niet fijn. Gisteravond gebeurde er iets dat mij erg van slag maakte. Ik merkte ook dat ik niet alles onder controle kan houden, en dingen lopen zoals ze lopen. Maar eigenlijk vind ik dat ik genoeg uitdeel tikken heb gehad. Wat wel heel lekker is om te merken dat ik ontzettend lieve mensen heb om op te leunen.

09-09-2013

En dan is het weer maandag, druk met eten klaarmaken. Mijn kinderen komen eten met hun vriend/vriendin. Dus zaten we met zeven man om tafel. Ik voelde mij rijk maar ook eenzaam. Ik zag ook dat ze allemaal heel volwassen zijn geworden. En het stevigge goede mensen zijn geworden. Ik kan een stapje terug doen, en meer aan mezelf gaan denken.

08-09-2013

Naar Alkmaar naar een tentoonstelling, een quilt tentoonstelling. Er hingen er heel veel, te veel. Samen met mijn moeder op stap, dat is heerlijk. Niemand kent mij beter dan mijn moeder. Bij niemand ben ik zo mezelf als bij mijn moeder. Ze is een wijze vrouw. Maar vooral ook heel lief.

07-09-2013

Een echte zaterdag, een beetje meer dan niets doen. Uitslapen, laat douchen. Boodschappen halen. En dat was het wel. Savonds naar Schagen gereden. Lekker naar mijn moeder en Opa Dick. Daar lekkker op de bank en een wijntje en kletsen.

06-09-2013

Vandaag was het beter weer. Maar er moest opgeruimd worden. Dus de bezem door de tent. En met een muziekje op gaat als vanzelf. De dagelijkse dingen zijn soms heel prettig om te doen. Er staat vast wat er gebeuren moet. En zeg nu zelf wat is er fijner dan een heel schoon bed. En een frisse slaapkamermis ook heel prettig. En je hoofd staat ven stil ook prettig.

05-09-2013

Het was warm vandaag, voor mij te warm. Dus tempo omlaag, lekker met Moos aan de waterkant en Moos lekker laten zwemmen. Dan is het net een pup, enthousiast en blij. Terwijl het al een hondendame van acht jaar is. Vandaag ook de appels van de boom geplukt. Kijken wat ik daar mee ga doen. Kleine potjes appelmoes, en kijken of ik ook iets andersvkan proberen. Goed bezig, zelf brood bakken, zelf jam enz maken. En weer teug naar het biologische eten.

04-09-2013

Het blijft lekker weer, dat is prettig. Dat maakt de winter straks minder lang. Vandaag ook de treinreis naar Parijs geboekt. Heerlijk in Amsterdam op stappen en in Parijs uitstappen. In de tussen tijd lezen en wegdromen. En dan proberen mij  weg te vinden in Parijs, wat ik wil behalve naar Frida Kahlo. Eigenlijk niets slenteren door de stad. Leuke dingen tegen komen. Ja gepofte kastanjes eten op straat. Wakker worden in Parijs dat is al een feestje.

03-09-2013

Koffie visite blijft toch niet iets voor mij, als de beleefdheid vragen zijn uitgewisseld. Tja dan denk ik, nu mag je wel gaan. Kan ik weer doen wat ik zelf wil. Veder gewrkt aan mijn mallen, naar de kringloop gefietst voor nog meer mallen vormen. En ik heb een weekendje Parijs geboekt. Althans de hotelkamer. Nu kijken naar de treinreis. Er is een tentoonstelling over Frida Kahlo, en die wil,ik heel graag zien. Zij is iemand die ik zeer bewonder. Ik hoop dat haar jurken er ook zijn. Geen idee. Alleen al het idee, wakker worden in Parijs.

02-09-2013

Aan het werk vandaag, een deel van mijn mallen vewijderen. En de recycle klei door werken. Langzaam aan komt mijn zekerheid weer terug. Ik weet wel wat ik doe. Morgen naar de kringloop voor nog een modeltje voor mijn mal. Mijn verhaal wordt steeds duidelijker, ik ben ergens het spelen kwijt geraakt. Ben mij geen fucussen op resultaat. En dat remt mij, dus terug naar spelen.

01-09-2013

Aan het werk vandaag, de hele week bezig geweest om mijn mallen voor te bereiden. Dus gaan we de eerste delen gieten. En de oude klei die ik verzameld heb ik een bak recyclen. Want na het bezoek gisteren aan het Princessebhof, kon ik niet anders bedenken dan dat ik mijn vak nog steeds leuk vind. En weer nieuwe dingen wil ontdekken. En mijn werk een kans geven om gezien te worden. Dat is de stap die ik ga zetten. Een stap vooruit, dus

31-08-2013

Zaterdag, naar het Princessenhof in Leeuwarden. Eigenlijk altijd leuk. Al blijft de collectie voor mij wat, niet saai, maar minder boeiend. Maar als je gaat kijken samen met iemand die niet in je vakgebied zit, ga je iedere keer weer nieuwe dingen zien. En wekt iets toch weer mijn belangstelling op. Zo nu ook weer. Dat vind ik leuk. En in de stad na 35 jaar weer een levis 501 gekocht. Eigenlijk niet nodig, maar wel heel leuk. Een heerlijke zatedag.

30-08-2013

Het diepe dal heeft mij heel veel energie gekost, ik merk het aan veel dingen. Wat ik ook wonderlijk vind om te merken, is dat ik waarschijnlijk een energie gever ben. En niet een enrgie nemer. Dat betekent dat ik mijn energie steeds weer zelf op moet bouwen. En dat vraagt van mij heel veel. Ik moet daar op gaan letten en proberen mijn energie bij mezelf te houden. En mensen die energie anders te benaderen.

29-08-2013

Het is blijft dus echt zo. Na diepe dalen komt weer de weg omhoog. Ik klim weer omhoog en krijg weer energie. Maar vooral ook zin om dingen te ondernemen. Over een paar weken begint het les geven weer, en ik heb er zin in. En leuke opdracht verzinnen en nieuwe dingen ontdekken. Begin het leven weer leuk te vinden, en zie weer een beetje licht aan de horizon.

28-08-2013

Wat bij mij heel duidelijk helpt is, de dingen heel erg overdenken en ze zeggen tegen iemand en dan ook opschrijven. Vandaag was er weer zo'n gesprek, dat spontaan ontstond en niet heel lang was maar wel gewoon goed. Dat zijn de gesprekken die mij verder helpen. Gesprekken die niet na gonzen in mijn hoofd maar gewoon klaar zijn. Vandaag verder met mijn werk, ook dat geeft een goed gevoel. Gewoon weer doen.

27-08-2013

Wat ik gisteren schreef over even verder op in de tijd willen kijken, dat zou ik heel graag. Als je het zegt tegen mensen, geduld het komt allemaal goed. En dat vetrouwen dat andere hebben, dat heb ik niet meer. Het is ook niet dat ik angst heb voor de toekomst, maar ben  heel onzeker over. Ik denk dat het een deel van het proces is waar ik doorheen ga. En al die lagen van onzekerheid, iets is wat je langzaam en zeker weer op moet bouwen. En dan niet vanuit de zekeheid van met zijn tweeen van vanuit jezelf. Dus geen leun of schuil mogelijkheid.

26-08-2013

De volgende dag na een verdrietige zondag, lijkt het in mijn hoofd en lijf wat ruimer. Gedachten zijn niet meer zo somber, de toekomst ziet niet meer als een donker zwart gat. Toch blijf ik het eng vinden om te bedenken dat ik de rest van mijn leven alleen blijf. En alle dingen alleen moet doen. Alle stappen zijn mijn verantwoording. Dat voelt heel eenzaam, en stil. Wat zou ik graag even verder in de tijd willen kijken. Alleen maar om te zien of ik mijn rust heb gevonden.

25-08-2013

Tja, en dan is het zondag. Voor vandaag geen plannen gemaakt. Mijn huiswerk inleveren, en maar eens de vliering op. Om te beginnen met daar ruimte te maken. Dan kan ik een aantal dingen een andere plek geven en het voor mij ovezichtelijk maken. Maar de vliering ligt echt vol met verleden en dus emotie. Toch al heel snel twee klapkratten vol met spullen voor de kringloop. Het valt niet mee, ook al denken mensen om me heen dat ik het met een soort van gemak doe. Het kost mij heel veel energie en verdriet.

24-08-2013

Ik heb van het blad Flow een kalendertje, daar sla je iedere dag een blaadje van om. Vandaag was het de volgende tekst. "De keerzijde van je kunnen aanpassen, is dat je ook goed kunt draaien. Ik denk dat ik lang een draaislang ben geweest en niet goed keek naar wat ik zelf wilde. En daar moet ik iets aan doen. Ik moet goed naar mezelf kijken. En eens stoppen om bang te zijn dat mensen dan bij mij afhaken, of vervelend gaan doen. Ik moet daar minder moeilijk over doen. Beter luisteren naar mezelf. Dat blijft maar terug komen.

23--8-2013

Ik merk dat het gevoel van gisteren nog niet helemaal weg is vandaag. Er blijft veel over om over na te denken. De wereld was echt heel hectisch de afgelopen drie jaar. Ik heb heel erg mijn best gedaan om het oke te maken voor andere, veel geregeld voor andere, veel rekening gehouden met andere. Daardoor moet ik weer heel erg leren om voor mezelf te zorgen. En rekening te houden met mezelf, dat is lastig en kost mij moeite.

22-08-2013

Iets wat al een paar dagen, als ik weet wat er is, maar er is iets. Werd vandaag duidelijk. Vandaag is het drie jaar geleden dat mijn echtgenoot een kite ongeval kreeg. En op de ic belande,  negen dagen coma. En een NAH (niet aangeboren Hersenafwijking) waren het gevolg. Vanaf die dag  stond ons leven op zijn kop. Ziekenhuizen, therapeuten  en doktoren waren vanaf  dat moment ons leven binnen gedrongen. En op 1 januari van dit jaar was dat allemaal over.

21-08-2013

De ochtend startte met een heerlijke bos wandeling met een lieve vriendin en haar hond. Al kletsende  loop je zo een lekker eindje. Ook al lijken we heel verschillend, we hebben veel gemeen samen. Ze is mij zeer dierbaar. Net als al mijn vriendinnen zie ik haar niet heel veel, maar als we elkaar zien. Is het net alsof het de dag daarvoor was. En dan is het goed. Daarna naar vriendinnen due zwaar op leeftijd zijn, ik ontdekte daar dat ik bij hun vaker mijn neus moet laten zien. Het blijven hele wijze vrouwen. Dus een mooie dag, met fijne gesprekken.

20-08-2013

Ik dacht vandaag, er liggen weer wat van die klusjes te wachten. Die moest ik maar eens oppakken. Eerst een frisse blik op mijn beeld. En ja ik ben aan het knoeien, ik verlies het geheel uit het oog. Ben aan het friemelen op centimeters. Wat geprobeerd te veranderen. En toen de klusjes, een lamp ophangen, een oude waterpomp een nieuwe plek geven. Het oerwoud van de voortuin wat een beter aanzicht geven. En ondertussen zoeken naar een oplossing voor mijn mal. Best druk zo'n dag.

19-08-2013

Vroeg wakker, en dus vroeg op pad met Moos. Het loopt tegen de herfst, hoe lekker gaat het buiten weer ruiken. Mijn voet is zo goed als over, dus gaan we weer opbouwen met wandelen. Lekker, ik merk dat ik het nodig heb. En Moos ook. Vandaag in mijn atelier aan het werk. Mijn beeld wacht al maanden op mij, ik merk dat ik onzeker ben en mijn vaardigheid weer uit het stof moet halen. Maar ik heb dan ook bijna drie jaar stil gestaan, dat is niet oke. Nu niet meer weglopen maar door de "zure" appel heen bijten.

18-08-2013

Een verwarrende nacht achter de rug, veel wakker en hevige dromen. Dromen met van allerlei dingen die niet goed gingen en veel gedoe gaven. Niet grappig. Niet fijn wakker worden, die dingen bleven spoken in mijn hoofd. Maar een flinke wandeling met Moos gemaakt. En daarna mijn atelier verder opgeruimd, en de boel is er nu aan kant. Dus morgen gaan we aan het werk. Eerst het beeld afmaken, dan de vaas voor een vriend. En ondertussen gipsen mallen maken voor mijn nieuwe werk.

17-08-2013

Zaterdag, ik had mij voor genomen om het weekend ook het weekend te laten zijn. Dus eerst lekker aan tutten en dan langzaam de dag opstarten. Toch smiddags mijn atelier ingedoken en begonnen met opruimen. En nu ga ik ook aan de gang ook. Ik moet mezelf serieus nemen en mijn vehaal gaan vertellen. Ik heb nl een verhaal te vertellen. En mijn verhaal doet ertoe. Dus zorgen dat ik aan het werk kan. Nu wordt het echt mijn tijd.

16-08-2013

Te laat naar bed gegaan, gisteren avond. Dus kon ik slecht mijn bed uitkomen. Toch nog op tijd op de markt, goedkoop frambozen gekocht. En dus van bramen uit mijn eigen tuintje en frambozen weer jam gekookt. Wat ik nog steeds heel lastig vind, is het gegeven dat ik alles alleen moet doen. Mensen om me heen kunnen een stukje met mij mee lopen maar ik moet het verder alleen doen. Ze kunnen mij raad geven, maar de beslissing wel of niet iets doen ligt bij mij. Dus merk ik dat ik niet veel meer vraag, maar de dingen zelf overdenk.

15-08-2013

Lowlands, alle drie mijn kinderen gaan erheen. Een feestje van drie dagen, dat gebeurde in mijn jonge jaren nog niet. Tent mee en gaan ik hoop maar dat ze het leuk hebben. Als het weer maar goed blijft. Dus heb vanaf twee uur het huis voor mezelf, niet dat ik last van ze heb. Totaal niet. Maar het voelt even als nu ff ikke. Smiddags voor het eerst jam gekookt. Van de eigen geplukte bosbessen, heel leuk om te doen. En zo klaar. En morgen gaan we zien wat de dag mij gaat brengen.

14-08-2013

Vandaag naar mijn jongere zusje, daar is nu ook even mijn moeder. Met zijn drietjes op stap vandaag. Dat is fijn, maar mis dan mijn oudste zus die in 2003 is overleden heel erg. De dag verloopt heerlijk, geen gedoe. Niet ingewikkeld doen. Gewoon genieten van bij elkaar zijn. Terug naar de schaapskooi waar ik als kind ook heb gestaan. Dat haalt meer in mijn hoofd overhoop dan ik had verwacht. Maar ook bosbessen geplukt, dus ga ik voor het eerst in mijn leven jam koken, ik ben benieuwd.

13-08-2013

Mijn oudste kind was weer een dagje thuis altijd prettig. Ik merk dat ervveel door haar hoofd dwarrelt maar dat het nog een brij is waar ze niet weet hoe en waar ze moet beginnen. Ik kan haar even niet helpen, dat doet mij zeer. Het is het moederdier in mij dat roept, maar het zegt ook geef haar ruimte en tijd om het op haar manier te doen. Zou haar als kleinkind bij mij willen nemen en zeggen dat het goed komt.

12-08-2013

Naar de fysio voor mijn voetje, ik ben benieuwd. Gisteren veel gelopen, maar eigenlijk weinig last. Ja gisteravond was mijn voetje dik, maar ja. Dat geeft niet. Helaas weer tape erom, ik zou echt willen dat het over was, maar met zoals het was, is dit niet zeuren doorlopen. Met Moos dus weer een stuk bos opgezocht en een flinke wandeling gemaakt. En ons cadeautje was twee jonge reeen die ons heel verbaasd aan keken. Een mooi moment. Alle boekhouding weg gebracht, dus daar kan ook een eindafrekening van komen. Op naar de volgende fase.

11-08-2013

Vandaag een heerlijke dag in het vooruit zicht. Een dag op pad om  door Marken en Volendam slenteren. Heerlijk tussen de toeristen in door je eigen landje zwerven. Ik vond en vind dat dus weer een heerlijke bezigheid, je verbazen over de leuke dingen die wij hebben in ons eigen land. Genieten op de boot naar Marken van het uitzicht. Water, een dijk, puntdaken van de huizen er boven en een prachtige wolken lucht. Een klein museum met klederdracht van Marken. Wat jammer dat het allemaal aan het verdwijnen is. Ik geniet daar zo van kleine verrassingen. Bij Spaander in Volendam gegeten. Daar wilde ik altijd al een keer zitten en rond kijken. Wat ik dacht dat een heerlijke dag werd was ook een heerlijke dag.

10-08-2013

Iets in mijn hoofd zegt mij dat er vorig jaar op deze dag iets was, maar ik weet het zo niet. Ik heb besloten bij dit soort gevoel niet meer te gaan terug lezen in mijn dagboeken en schrijfsels. Anders krijgen te veel dagen een lading. En ik wil leven, en weer plezier in het leven krijgen. Ik heb een leven met Bram gehad, die neem ik mee de rest van mijn leven. Maar nu is het de volgende stap zetten, en verder gaan. Niet blijven hangen in het verleden.

09-08-2013

Uit de boekhouding rolt papier werk om op te ruimen. En volgende week de bank maar mailen over afschrijvingen die niet oke zijn. Ik geef alles nog twee maanden dan moet het toch rustig zijn. Dan kan ik een aantal rekeningnummers afsluiten en het overzichtelijk houden. Dat zou toch relaxed zijn. Het lopen gaat ook weer beter, dus we klimmen weer uit het dalletje omhoog. En nu heb ik ook weer een hindernis genomen. Dankzij een wijs advies van de makelaar deze week, ook weer wat meer rust in mijn hoofd.

08-08-2013

De laatste lootjes van de boekhouding, alles zit nu in de mappen en ik heb volgens mij alles bij elkaar. Toch voel ik mij nu opgelucht. Klaar, nu kan ik mij gaan richten op mezelf, dat watnik wil. Mijn eigen boekhouding op orde maken. Zorgen dat ik een goed systeem heb, en ook vast hou. De verreden kilometers bijhouden, weten waar de bonnetjes van waren, een overzicht bijhouden in de computer. En dan mijn toekomst plannen op papier en praktijk uitbouwen. Waarbij Zeewolde voorlopig maar het vertrekpunt is.

07-08-2013

De belofte gedaan aan de boekhouder dat ik as maandag alles van de praktijk bij hen inlever. Dus vandaag weer alle mappen op tafel en nota's bij afschriften zoeken. Dat ga ik vanaf 2014 anders doen, wekelijks mijn bij en afschrijvingen bij houden. Dan zijn het maar een paar uurtjes. De praktijk administratie dat  is nu de definitieve afsluiting en dat voelt dubbel. Aan 1kant blij dat ik eraf ben, aan de andere kant is het afsluiten van iets dat nooit meer terug komt. En dat maakt me een beetje triest.

06-08-2013

Het koelt weer af buiten, dat is beter voor mij. Ik ben niet zo'n warmte mens. Mijn favoriete seizoenen zijn de herfst en het voorjaar. Het was een productieve dag vandaag. Meer te weten gekomen over mijn droomplekje op Wieringen. Een stukje helderheid in mijn geldzaken. Weer twee lessen van mijn cursus ingeleverd. Nou ik ben tevreden.

05-08-2013

Zo een stap verder gezet vandaag, contact gezocht met een makelaar. Om een gesprek te hebben over een verkoop van mijn huis. Er zijn dingen die ik wil weten, om mijn plannen voor mijn toekomst verder uit te bouwen. Dus morgen alles bij elkaar zoeken voor de boekhouder, nog maar weer achter geldzaken aan. En donderdag gips halen voor mallen. En een werkplan maken voor de volgende fase in mijn leven.

04-08-2013

Er stond een feestje op het programma van vandaag. En daar zag ik erg tegenop. Maar met begeleidings hulp gegaan en was het ook wel gezellig. Ik zal nooit een feestbeest worden, kan niet zoveel met dom geklets over eigenlijk niets. Maar met een ruggesteuntje red ik het wel. Ik zie mensen nieuwsgierig zijn en van alles willen weten. Ik zeg niets en zij vragen niets. Durven het niet. Kat en muis spelletje

03-08-2013

Het leven zit heel wonderlijk in elkaar. En ik denk ook dat ik veel te veel nadenk, en mij te druk maak om rand verschijnselen. Maar ja de dingen weten, en dan ook nog voor jezelf er naar handelen. Tja, dat zijn twee dingen. Die liggen ver uit elkaar. Althans bij mij. Meer vanuit mezelf denken en handelen, dat is mijn grote leer moment. Denken om mezelf. En goed vinden zoals de dingen gedaan heb. En die waren ook goed.

02-08-2013

En langzaam merk ik dat het dal niet meer zo diep is en ik omhoog aan het klimmen ben. Heel langzaam laat het eenzame gevoel mij los. En komt er weer ruimte in mijn hoofd. En voelen de dingen niet zo zwaar meer. Ben er nog niet, nog lang niet. E zullen wel nog meer van deze dagen/weken komen ben ik bang.

01-08-2013

Dit is een eenzame week, en dat zit hem in mij. Een gevoel in mijn lijf en hoofd. Ik doe de dingen die ik wil doen maar haal er geen voldoening uit. Dat komt hopelijk wel weer terug. Want nu voelt het leven heel vlak. De zin van alles ontbreekt mij even. Waarom zal je je inspannen het leven is toch eindig. Het klinkt allemaal somber, en dat wil ik niet. Maar er is een ding dat ik de afgelopen periode geleerd heb van mezelf en dat is niet weglopen voor de emotie's, gevoelens binnen mezelf maar er naar luisteren.

31-07-2013

Ik dacht laatst nog aan het moment dat Bram overleed en alles wat daarna gebeurde. Ik kan mij nog herinneren na de crematie dat ik dacht; nu eerst maar eens morgen halen. Niet verder denken dan morgen. Dag voor dag. En nu zijn we ruim een half jaar verder. Sommige dingen zijn aan mij voorbij gegaan, sommige dingen kwamen kneiterhard binnen. Wat ik wel merk is dat ik steeds minder kwetsbaar ben. Ik heb nieuwe vriendschappen ontdekt, en er zijn vriendschappen weg gevallen. Ik heb veel alleen gedaan, en dat wilde ik ook. Kijken of ik de dingen aankon. En dat lukt als ik maar mijn eigen tempo aanhou.

30-07-2013

Weer naar de fysio met mijn voet, die doet nog steeds zeer. Ik wist niet dat je zoveel last kon hebben van een gekneusde voet. Het vervelende is dat je het de hele dag merkt. Maar ik vind ook dat ik niet moet zeuren want waar hebben we het over. Dit gaat 6 weken duren en dan is het klaar. Maar ik wil gewoon van A naar B kunnen lopen. En weer met Moos een paar uur door het bos, over het strand maar te zwijgen. Dat is nu helemaal geen optie. Ik ben een zeurbeest

29-07-2013

Weer in mijn eigen huis. Het is wel lekker om een eigen plek te hebben. Ik merkte aan de kinderen dat het goed was dat ik even niet thuis was. Zij hebben hun gang kunnen gaan. En even geen rekening met mij moeten houden. Het weekend los van elkaar heeft ruimte gegeven. Dat is heel prettig om te merken. We zijn in staat om elkaar steeds meer ruimte te geven.

28-07-2013

Vandaag even lekker aanwaaien bij mijn moeder. Zij werd op haar 40ste weduwe, en bleef alleen met 5 kinderen. En zij heeft het zo goed gedaan. Zij snapt zoveel, dat het bijna eng is. Ze kent mij door en door, en kent mijn gezin ook heel goed. Maar haar praten is heel fijn, ik hoef niets  te verbergen.

27-07-2013

Soms denk ik zal ik met andere gaan praten die hun partner ook verloren hebben. Maar wat zal het opleveren, opervlakkige gesprekken. Misschien wel steeds herhalen van hoe zwaar het is. En dat is het soms, maar niet altijd. Het zwaarst is het leven dat je samen had overdenken. De dingen die gebeurd zijn weet ik alleen, en het vertellen maakt het makkelijker.

26-07-2013

Ik heb nooit geweten dat een mens zo moe kon zijn van alleen maar nadenken.  Dat is iets wat ik heel veel doe. En niet eens heel bewust.  Maar het lukt me niet om mijn hoofd uit te zetten. Vooral nadenken over de toekomst dat vooral. Hoe moet dat,  wat zal ik, wat denken andere ervan. En misschien moet ik me om het laatste niet zo druk maken. Maar ja dat doe ik wel.

25-07-2013

Toch raar zo'n rouw vewerkingsperiode. Het voelt en lijkt alsof je eerst door de lagen heen moet, die niet leuk waren. Maar waar blijven de blije en leuke herinneringen dan. Die moeten toch zorgen dat alles in evenwicht blijft. Het zijn toch de leuke herinneringen die je verder helpen. Maar zit dat dat niet aan de oppervlakte bij mij, zo zwaar was het leven toch niet. Er waren ook hele lichte en leuke momenten, waarom komen ze niet in mijn hoofd. Waar zitten die verstopt.

24-07-2013

Het zijn eigenlijk de gewone dagelijkse dingen waar ik moeite mee heb. Het normaal schoonhouden van het huis, de boel opruimen. Ik heb daar steeds zo geen zin in. Misschien komt omdat ik daar nooit zin in had, maar me verplicht voelde. En nu de verplichting niet meer voel. Wat ik ook merk is dat ik mij in mijn woonkamer niet prettig voel. De tussen verdieping heb ik al veranderd en daar voel ik mij goed. Maar de woonkamer voegt steeds minder. Maar wat is wijsheid, opknappen en geld in steken of zo snel mogelijk verhuizen. Ik weet het niet.

23-07-2013

Vandaag maar naar de fysio met mijn voet, het is in getaped. Dat ontlast. Verder zoveel mogelijk een kruk gebruiken. Ben er wel heel erg zat van. Maar er zijn erge rampen. Ik merk dat ik de neiging krijg om me terug te trekken in mijn bed, geen zin in de wereld. En dat is niet oke. Dus ga ik vandaag niet zeuren en leuke momenten maken. Dus nu eerst koffie met ontbijtkoek.

22-07-2013

En mijn voet wordt niet beter. Het blijft zeer doen en dik worden. Ik word er erg moe van. Probeer zo weinig mogelijk te doen. Maar heb het gevoel veel te moeten. Ik wou dat ik daar makkelijker mee om kon gaan. Ik moet mijn leven vastgrijpen dat moet ik. Kansen die er nu liggen benutten. En dingen uit het verleden afsluiten.

21-07-2013

Zondag, naar Muiderberg. Wat een leuk stadje/dorpje. Een strandje en een bos, leuke opsteek plekjes. Een ongelooflijk mooi joods kerkhof, en een mirakel van Muiderberg. Voor mij was deze zondag een vakantie dag in eigen land, en dichtbij huis. Een dag met lekker eten, lekker zonnetje, luieren, iets drinken, mooie gesprekken, mooie mensen ontmoeten. En heerlijk gezelschap. Hoe feestje kan een dag zijn.

20-07-2013

Ik heb veel en denk veel na over mijn werk, mijn keramisch werk. Ik denk toch dat ik de verdieping aan moet gaan. Het voelt wel als een grote stap. Het werk gaat anders worden, het werk komt dichterbij mij te staan. Het wordt groter en tastbaarder. Dus ook meer herkenbaar. De vraag blijft vind ik het de moeite om mezelf nog een keer te bewijzen.

19-07-2013

Er is weer een week voorbij, een week met tranen van verdriet,tranen van boosheid, tranen van verlangen, tranen van pret, tranen van heimwee, en al die lagen zorgen ook steeds voor een andere emotie bij mij. Dat maakt denk ik dat het zo vermoeiend is af en toe. En de dagen nog zo ongrijpbaar zijn. Misschien is dat anders als je bij een baas werkt. Maar ik ben zzper en sterker nog de weg een beetje kwijt in mijn werk. De vraag is of ik die terug kan en wil vinden.

18-07-2013

Het is lastig een weg te vinden tussen dingen willen, en de dingen die moeten. Of de dingen die nog niet kunnen. Dus de dingen de tijd geven. Voor mij als persoon is dat lastig. Wil graag even in de toekomst kijken. Krijg ik antwoord op de vragen die ik heb, zijn mijn twijfels over een aantal zaken terecht. Zijn de besluiten die ik nu neem de juiste besluiten. Ik denk dat het komt dat ik voor een drempel sta maar de drempel niet over durf. Ik blijf  een beetje voor de drempel heen en weer lopen. En dat is vermoeiend.

17-07-2013

Door wat er gebeurt is het afgelopen jaar, eigenlijk vanaf 2010. Mijn leven heeft in het teken gestaan van iemand anders, en dat is voor mij als persoon vreemd. Niet omdat ik zo egoistisch ben en wil dat de wereld om mij draait. Maar ik doe graag mijn eigen dingen. Ik heb veel gedaan om mijn partner de ruimte te geven. En dat zorgt er nu voor dat ik lange tijd nodig zal hebben om mijn eigen ritme te vinden. En dat de luikjes met herinneringen nog lang niet op. Eigenlijk gaan er steeds meer luikjes open.

16-07-2013

Na een nacht vol dromen komt er weer een nieuwe dag. Ik vind, als ik er over nadenk, dat dit echt een half  jaar is tot nu toe van door bijten. Niet te veel nadenken, gewoon doen. Veel rekening houden met, maar dat begint lastig te worden. Er zijn veel rauwe emoties waar ik doorheen moet, en die moet ik alleen wegzetten. Het is een  soort van kauwen, herkauwen, nog een keer terug halen en wegkauwen. En soms is dat heel heel vermoeiend, maar het zal wel zo moeten.

15-07-2013

Heel vroeg op,  mijn jongste kind werd geopereerd aan haar knie.  De hele dag in het ziekenhuis.  Bbbbrrr een berg aan herinneringen verstouwen.  Alleen al sommige medicijnen die voorbij komen of een geur. Het zal wel goed voor de verwerking zijn. Maar om vier uur konden we weer het ziekenhuis uitlopen.  Ik blijf het geen fijne plek vinden. Nu hopen dat ze verder pijnloos haar dans carierre kan voortzetten.

14-07-2013

Gisteravond naar huis gereden. Dus weer in mijn eigen bed geslapen.  Dat blijft de lekkerste plek. Aan het einde van de dag naar Doorn gereden om mijn werk op te halen.  De boel van de boekhouding bij elkaar gezocht.  Volgende week maar helemaal klaar maken voor de boekhouder.

13-07-2013

Wakker worden op Wieringen en dan met Moos langs het wad. Dat is gewoon zo lekker.  Na het wandelen weer in slaap gevallen op de stoel buiten.  Het tempo van mij ligt echt heel laag vandaag.  Maar ik geloof niet dat iemand zich daar aan stoort.

13-07-2013

Na een heftigge nacht met heel weinig slaap op Wieringen was het tempo niet hoog. Kalm aan wakker worden en de dag op starten. Met Moos over het wad turen en ontdekken dat ik op Wieringen veel minder last heb van het feit dat ik laat uit bed kom. Of mijn tempo niet hoog ligt. Maar dat komt ook omdat alles wat ik moet doen in Zeewolde ligt. Dat is wel duidelijk geworden, balast opruimen, voor we verder gaan.

12-07-2013

Ondanks mijn zere pootje, naar Wieringen gereden. Om er 1 nachtje te slapen.  En wat is het er toch lekker. De geur van het wad, is zo lekker brengt zoveel rust bij mij. Op de heen weg radio 1 met de tour, het lijkt wel vakantie. Er waren niet veel mensen, dus bijna geen geluid. Savonds lekker bij mijn moeder gegeten, en weer ff bij gekletst

11-07-2013

Tja, en dan blijkt een gekneuste voet heel erg lastig. Ik wordt er vrij opstandig van, kan niet ff van A naar B lopen. De ochtend geprobeerd te besteden aan computerwerk dan zit je toch stil. Maar dat duurt mij net lang genoeg. Gelukkig lukt het auto rijden wel. Met intapen, flinke pijnstilling, strakke schoen erom en een kruk ben ik toch redelijk mobiel. Dus kon ik Nunspeet mijn nieuwe brilletje en zonnebril ophalen. Dat maakte de dag wel weer oke.

10-07-2013

Wat een rare dag. Vannacht bij het wakker worden deed mijn linkervoet heel zeer. Nu had ik mij wel verstapt gisteren, maar toen had ik er geen last van. En het werd hoe langer hoe pijnlijker gedurende de dag. Nu weet ik ook wel dat het niets voorstelt met wat andere mensen hebben. Maar het is echt hel pijnlijk en ik ben niet gauw aan het zeuren over pijn. Dus maar naar de huisarts en die stuurde mij naar het ziekenhuis voor een foto. Niets gebroken. Dan moet ik niet zeuren en verder hobbelen. Misschien toch ergens een kruk vandaan proberen te regelen. Dit vind ik niet leuk

09-07-2013

Een dagje gepland bij mijn oudste kind, we zouden samen een klusje afmaken op haar eigen plekje. Dus dat ook keurig gedaan. Toen samen de stad in, lekker lunchen met zijn tweetjes. En een mooie jurk scoren voor de bruiloft van haar vriendin in september. En ondertussen praten over van alles. Lekker hoor van die grote kinderen. Mijn zoon kan zoals het er nu uitziet per 1 augustus een kamer krijgen. Dan wordt heel stil hier.

08-07-2013

Maandag, en gelijk bij het opstaan zat mijn hoofd al vol. De neiging om de dekens over mij hoofd te trekken en denken dat de wereld niet bestaat was groot. Maar gelukkig heb ik Moos en Moos moet eruit smorgens. Dus ik ook. De boosheid om alles wat er gebeurt is in de afgelopen jaren maar omgezet in iets positief. De vloer dweilen, dan ben je moe en het frist op. Waarom dat gevoel er ineens is daar snap ik nog niets van. Misschien moet ik,dat ook niet willen.

07-07-2013

Vanmorgen was er weer even zo'n moment waarop ik dacht, wat ik nu weer geroepen. Ik had tegen  mijn kindeen gezegd dat het wel gezellig zou zijn om met zijn alle naar het strand te gaan. En smorgens denk ik, oef. Maar het vertrekken verliep relaxed, en op het strand was het heerlijk en rustig. Heerlijk met Moos gezwommen, aan de vloedlijn gezeten. En twee uur liggen doezelen met zijn alle, maar dan echt met zijn alle. Allemaal met een lekker kleurtje naar huis gereden, Moos was bekaf. Een heerlijke dag.

06-07-2013

Soms neem ik mij savonds dingen voor om de volgende dag te gaan doen. En dan smorgens denk ik, tja ga ik dat wel doen. Mijn plan was om naar Beekbergen te rijden en een etalage pop te gaan kopen. En smorgens zie ik er dan tegen op, maar toch gedaan. En twee mooie etalage poppen gekocht. Hier wil ik mallen van maken, zodat ik weer kan gaan spelen met klei. Dus eerste stap weer gezet, beetje trots op mezelf. Nu mallen klei halen en gips, en uitdokteren hoe de meerdelen mal in elkaar gezet moet worden. Dat is weer eens wat andes om over na te denken als financieen.

05-07-2013

Een tranendag, ik snap soms zelfniet waarom ze er zijn. Maar ze zijn niet meer tegen te houden. Als het zoeen dag is, dan moet ik het ook niet tegen willen houden. Maar het is wel lastig. Misschien heeft het wel te maken met een luikje met herinneringen dat dan open gaat. Maar de dag had ook een gouden moment: een lief oud stel mensen waar ik een heel lief gesprek mee had. En waar de verliefdheid nog vanaf te lezen was. En de dag ging ook weer voorbij, zoals zo veel dagen voorbij gaan.

04-07-2013

Het gevoel dat over een paar weken alle financieen op orde zijn, geeft mij een goed gevoel. Al gaan er dan nog een paar brieven naar instanties die erg lang op zich hebben laten wachten. Dan gaan de volgende stap plannen, en maar kijken wat ik nu verder wil en vooral waar. Mijn huis wordt wel steeds meer mijn huis en voelt wat minder vervelend. Maar hier blijven wonen, ik denk het niet.

03-07-2013

Er gaan veel dingen niet goed na het overlijden van mijn man, vooral veel zakelijke dingen. Maar dat lijkt nu bijna helemaal rond en geregeld. En wel ff zelf gedaan. Er is wel iets wat heel prettig was, dat is de mevr van het nazorg bureau. Zij belt zo af en toe en vraagt naar dingen. We hebben dan een heel prettig gesprek, ze luisted heel goed. Dat is heel fijn contact, zonder dat ik haar gezien heb of ken. Het is ook heel fijn dat het een kleine organisatie is. Dus steeds dezelfde dame. Dat is heel fijn.

02-07-2013

Zo vandaag besloten dat het tijd wordt voor een nieuwe look. Dus op naar de opticien voor een nieuwe bril, en gelijk maar eens een zonnebril aangeschaft. Ik volg nu tweeschriftelijk cursussen, eentje om meer inzichtbin mezelf te krijgen. En de andere om een aanvulling op mijn vak te krijgen. Langzaam komen er ook besluiten in mijn hoofd. Ik vind dat ik iets met de ervaringen die ik heb op gedaan in de afgelopen twee en een half jaar. Hoe weet ik nog niet. Daar ga ik over nadenken.

01-07-2013

Een half jaar verder, en ik vind dat ik het goed doe. Alle emoties die op mijn pad komen doorleef ik. Ik stop het niet weg. Soms vreet ik mij er dwars doorheen. Dat zijn de momenten van veel tranen en rauw verdriet. Maar de momenten zijn korter, en worden steeds minder heftig. Ik leer heel veel van en over mijzelf. En dat evaar ik als een uitdaging, en ook wel een beetje als een cadeautje. 2013, werd een rauw jaar dat wist ik. Maar we zijn een half jaar verder en ik sta nog overeind.

30-06-2013

Zondag, en ik geloof dat ik ergens heb afgesproken met mezelf dat zondag de zondag moet zijn. Dus niets hoeven. En vroeg uit bed, rondje met het hondje, en weer lekker terug naar bed. De hele dag ff meer dan niets. Eigenlijk is het heel lekker, het tempo is nul. En het zonnetje was heerlijk, lekker buiten zitten.

29-06-2013

Op stap met zijn alle, met 7 man/vrouw naar Concert at Sea in Zeeland. Het blijkt dat we het heel goed kunnen. Gewoon iedereen in zijn waarde laten doen wat hij/zij graag doet. En je hebt met zijn alle een feestje. Wat ben ik toch blij met mijn "bij elkaar geraapt zooitje".

28-06-2013

Vandaag zijn we allemaal thuis en eten we met zijn alle. Dat is gezellig. Gewoon met veel om de tafel zitten. Dus ouderwets draadjes vlees op tafel. Morgen gaan we met alle een dag opstap. Dus eerst nog even gezellig met zijn alle samen zijn.

27-06-2013

Een dag met tuttel klusjes, zo'n dag waar je aan het einde denk  en wat heb ik gedaan vandaag. Nou niet veel. Het blijft een raar gegeven, het eerste jaar nadat je afscheid hebt moeten nemen van iemand. Misschien moet er naast ouderverlof, zorgverlof ook eens nagedacht worden over rouwverlof. Want ik ben mijn eigen baas, maar als je werkt voor een baas dan krijg je deze tijd niet die ik nu wel heb. En ik denk dat de tijd nemen heel belangrijk is.

26-06-2013

Als ik mijn blog terug lees, dan lijkt het wel alsof ik in een mopper modem ben gestapt ergens. En dat wil ik niet. Het leven is gerust niet altijd lachen en pret hebben. Maar de zwaarheid mag ik er wel weer afhalen. Het weer valt tegen, ik had gehoopt op een lekker zonnetje vanaf half juni. Nou dat gaat niet lukken. En iedereen om mij heen gaat op vakantie. En vragen naar mijn plannen. Nou ik even niet. Ik ga niet alleen op vakantie. Ga af en toe naar Wieringen, en dat voelt prima. En voor nu gaan we voor de geniet momenten.

25-06-2013

Oke, de dag maar anders beginnen en maar hopen dat de instanties nu wel hun werk gaan doen. Ik geef ze een week. Ik ga maandag weer bellen/mailen. Voor nu even klaar. Even lekker koffie drinken bij mijn vriendin, heerlijk kletsen over van alles. Je hebt aan een paar vriendinnen genoeg. Dat zeggen ze altijd en dat is zo. S' avonds even lekker met mijn zoon door Ikea lopen gewoon niets hoeven en kijken. Ik merk dat ik echt heel erg moe ben, en niet tot rust kom. Mijn hoofd gonst nog steeds en het voelt als druk. Ik denk dat ik daar zo moe van ben

24-06-2013

En ach omdat gisteren ook al zo'n fijne dag was dacht ik, ik ga maar eens kijken hoe mijn bankzaken ervoor staan. Is nu alles dat er geregeld moet worden ook betaald. Nou nee dus, en als je gaat bellen zitten instanties dus gewoon op elkaar te wachten. Ik word dan zo giftig, ik snap het gewoon niet. Werken er nu mensen of potloden. Het ontneemt mij ook alle energie.

23-06-2013

Het vreemde is dat er soms gebeurt wat je verwacht, of gewoon weet. Vanmorgen gebeurde dat, ik dacht dat ik alle zaken die niet prettig waren al had op geruimt en weggedaan. Maar ik kwam toch nog iets tegen, iets waarvan ik wist dat het er nog moest zijn. In eerste instantie dacht ik gooiweg en sla niet op in je geheugen. Maar in de loop van de middag kwam het toch boven. En werd ik er akelig van in mijn hoofd en lijf. Ik kan er niets meer mee,het voelt uit een vorig leven. Om het op te ruimen uit mijn hoofd, ben ik mijn keuken gaan soppen en opruimen. Want dat was lang geleden, en zo langzaam aan wel nodig. En nu kijk ik tevreden naar een schone keuken. En ben ik het akelige gevoel kwijt.

22-06-2013

Wakker worden in je eigen bed is wel heel lekker. Eigenlijk was de dag erg rustig, overdag een "gesprek" gevoerd met een speciaal iemand om wat dingen voor mezelf helder te krijgen. En s'avonds naar een vriendin om samen een fles wijn weg te drinken en een heerlijk eerlijk gesprek mee te hebben. Het is heel fijn om eerlijke en open mensen om je heen te hebben. Mensen die je niet naar je bek praten. Overdag mijn rommel klusjes weer op gepakt.

21-06-2013

Weer naar huis. Het regent hard. Eigenlijk heb ik geen zin om weg te gaan. Maar ik moet naar huis er liggen taken op mij te wachten. Dingen die ik af moet maken en niet eeuwig voor mij uit wil schuiven. Het wordt tijd weer een grote meid te zijn. En dat wat er gedaan moet worden weer aan te pakken, om als alles klaar is met mijn leven verder te gaan. Voor nu voelt dat ik voor of achteruit kan gaan. Of misschien is dit wat er in zit voor mij. Meer geeft het leven niet.

20-06-2013

Na een slapeloze nacht is het hoofd nog niet echt rustig. Maar wil ik duidelijk krijgen wat ik denk, en dus ga ik met mijn moeder praten. Mijn moeder loopt mijn hele leven met mij mee. En is altijd dicht bij mijn gezin betrokken geweest. En zij is heel eerlijk in haar antwoorden. En praat het makkelijk met haar. Het gesprek was verhelderd, en gaf mij veel rust. En de dag gebruikt om over het wad bij Wieringen te turen en mij verbazen over het feit dat er zoveel rust vanuit gaat. En een kopje soep en een broodje gedeeld met iemand die mij zeer lief is.

19-06-2013

Ergens in een eerder dag verslag schreef ik het al eens;  dat er zo af en toe komplete chaos in mijn hoofd ontstaat.  En dat is heel vermoeiend. Gisteren avond was het er weer. Overdag was ik naar het strand.  Op het strand zijn is voor mij toch een soort van thuis komen. Daar ben ik veilig.  De zee maakt mij rustig.  Maar ik kan daar niet blijven zitten.  Dus weer terug naar de wereld die ik ff niet wil. En dan gaat het spoken in mijn hoofd. De weerstand tegen het moeten. Geen zin in mensen. Er zijn een paar dingen die ik wil. Maar dat kan niet zomaar geregeld worden.

18-06-2013

Ik word zo moe van mezelf.  Ik voel de chaos in mijn hoofd aankomen,  maar krijg het niet rustig. Kan het niet tegen houden.  Zou iedereen die zijn partner verloren heeft nu het zelfde hebben.  Wat blijft er over van de waarheid die er eens was. Graven in een stuk verleden. Zoeken naar een antwoord.  Was het zoals ik ervaren heb of zie ik niet meer in de juiste proporties. Ik weet wel dat ik er heel moe van ben.

17-06-2013

Door een hele zere knie, waar mijn jongste kind al heel lang last van heeft, en het dansen voor haar lastig maakt. Weer in een zieken huis rond gelopen, en mij weer verbaast over het niet, oke slecht werkende zorg systeem. Tijdens de ziekenhuis trajecten van Bram heb ik mij er ook over verbaast. En heel eerlijk gezegd ook boos over gemaakt. Het is zo simpel als ze eens eerst beginnen met luisteren, en alle gegevens die er liggen aan elkaar koppelen. Mijn god wat zou dat een hoop geld schelen. Het systeem deugt niet. Nu gaat er een mri gemaakt worden die al 3 stappen eerder genomen had kunnen worden. Beetje zonde.

16-06-2013

Toch gaan de dagen snel voorbij. En zijn er dagen dat ik denk; ik heb er ff helemaal geen zin in. Vind ik eigenlijk dat ik gemiddeld genomen het eigenlijk niet slecht doe. Ik luister naar mezelf!! En de  wijze raad die ik lang geleden op een bordje heb gekregen. Blijf bij jezelf!!!!! En dat probeer ik zoveel mogelijk te doen. Gisteren naar een dansvoorstelling van mijn jongste kind, daar zag ik tegen op. Maar door de aanwezigheid van twee manlijke beschermengeltjes kwam dat ook goed. Al blijven blikken vervelend. En het was vaderdag.

15-06-2013

Zaterdag is het vandaag, beetje weekend tempo.  Dus iets later uit bed, lekker koffie drinken en toch weer verder met alle administratie gedoe. Het vreemde of misscien wel niet vreemd is dat, hoe meer ik opruim aan papieren zooi. Het ook ruimer wordt in mijn hoofd. Smiddags met Moos door het bos, en ineens leek het alsof er een waas voor mijn ogen weg was. Het rare is dat ik mij niet realiseerde dat er een waas was. Maar leek wel of er meer van de buitenwereld toegelaten werd door mij.

14-06-2013

Overeind gaan staan, en mezelf in mijn nek gepakt. Want met blijven zitten kom ik niet verder. Dus vandaag mij weer gestort op de bonnetjes, de afschrijvingen, de verzekeringsmappen, alle papieren rondom het overlijden van Bram. Twee A4 bakken vol, en 15 ordners die ik moet door spitten. Aan het einde van de dag 1 bak half leeg en twee ordners. En een beter gevoel.

13-06-2013

Er zijn mensen om mij heen die mij stiller vinden dan anders, ik denk dat het komt door het volgende. Toen Bram overleed op 1januari 2013, zag ik voor mij een grote berg liggen van zaken die geregeld moesten worden en dingen die IK gedaan wilde hebben. En over die moest ik heen. Ik ben heel braaf snel begonnen met klimmen. Nu bijna 6 maanden later, zit ik op de berg. En ik zit op 1/3 van de berg. En zie mezelf zitten, kijken omhoog zie nog 2/3 liggen en kijk naar beneden en denk; beetje jammer, had graag over de helft geweest. Nu probeer ik de motivatie weer te vinden om te gaan staan en verder te klimmen.

12-06-2013

Het eerste kopje koffie blijft toch het lekkerste kopje koffie. De rituele erom heen zijn anders geworden, maar de smaak en het plezier van het eerste kopje koffie die zijn gebleven. Vandaag iets gedaan puur en alleen voor mijzelf en mijn toekomst. Die andere toekomst daar moet mijn blik naar gericht zijn, maar alle onzekerheden die daar omheen zitten. En het feit dat ik elke stap alleen moet doen, en daar dus ook de komplete verantwoordig voor draag. Dat maakt het nu nog wat lastig. Maar ik heb 1stap gezet. En ben daar best een beetje trots op.

11-06-2013

Als je aan mij nu vraag, wat doe je hele dag. Dan kan ik niet antwoorden dat ik structuur in mijn dagen heb. Ik dwarrel een beetje door de dagen. En denk heel veel oja, dat moet ik nog doen en dat en dat. Maar begin dan vaak aan iets anders, de vraag is wil ik er structuur in. En dat weet ik niet, want van de vele dingen die ik moet gebeuren er wel veel dingen. Dus dit even loslaten, en dit is echt loslaten.

10-06-2013

Een maandag die anders begon, dan de andere maandagen. En dat zorgt ervoor dat ik ging denken; kom als je vooruit wilt, zul je eerst dingen goed moeten afsluiten en de boel goed op rails gaan zetten. En dus de boekhouding maar weer opgepakt, een maand of acht alleen maar bonnetjes in een doos stoppen dat schiet niet op. Dus nu ga ik ervoor zorgen dat ik er een systeem in krijg die ik handig vind. En dat het laatste boekjaar van de praktijk goed kan worden afgesloten. Nog een keer datgene doen wat ik jaren heb gedaan en nooit leuk heb gevonden. De boekhouding van de praktijk. Maar daarnaast mijn eigen boekhouding goed vorm geven.

09-06-2013

De verjaardag van mijn kind. Samen met haar oma viert ze die, samen 101. Zij en haar oma zijn een speciaal stel. De dag verliep met serieuze, huil en lach momenten.  Maar vooral van het genieten van bij elkaar zijn.

08-06-2013

Morgen viert mijn oudste kind haar verjaardag. En dat doet ze hier thuis. Hoe bijzonder. Dus vandaag de voorbereidingen en terug denken.

07-06-2013

Soms moet iets doen waar je al heel lang tegenop zie. Dus vandaag langs de praktijk om iets af te geven. Het is niet zozeer de praktijk maar het feit dat Bram zijn assistente op haar plek zat. En zij voor mij zo vebonden is met Bram, zij en hij konden heel goed samen werken. Daar is Bram nog het meest aanwezig. Ik heb het gedaan, en dus vind ik mezelf dapper. Een afspraak gemaakt dat zij samen met de opvolger van Bram komen lunchen bij mij. Zoals ze voorheen ook deden.

06-06-2013

Beter geslapen, dus betere stemming. Ben er nog niet helemaal. Maar we krabbelen weer omhoog. Vandaag met Moos naar de dierenarts, wat kan ze daar toch een theater show opvoeren. Zou grappig, daarna samen door het bos in Ermelo. Speciale plekjes opgezocht. Die herinneringen maakte mij vrolijk, en blij. Toen mezelf getrakteerd op koffie bij van der Valk. Smiddags met mijn handen in klei, een start gemaakt voor een beeld.

05-06-2013

Het gevoel van laat me allemaal met rust, ik heb nergens zin in. Ik wil gewoon in bed blijven. Maar er stond iets gepland vandaag waar ik erg tegenop zag. Maar ik heb het gedaan, en weer vele hebben mij gezien. Dus is daar het nieuwtje ook weer af. Het wordt echt tijd dat ik weg ga uit dit dorp. Het is klaar hier.

04-06-2013

De zon scheen en ook in mijn hoofd wordt het lichter. Ik moet leren niet alles tegelijk te willen oplossen. Er zijn dingen waar ik geen controle over heb. En ook niet moet proberen om te krijgen. Ik doe het allemaal in mijn tempo, en dat tempo is goed. Ik doe veel alleen, en dat wil ik ook zo. Veel andere in dezelfde situatie komen niet vooruit. Ik wil vooruit, het afgelopen weekend was stilstaan. En nu weer vooruit. Wat gaat de toekomst brengen.

03-06-2013

Het was goed om weer thuis te zijn. Te slapen in mijn eigen bedje. Het weekendje Wieringen heeft nog veel open plekjes bij mij laten zien. Ik zoek nu naar een weg om de plekjes een plaatsje te geven. Maar ben mij ook heel bewust van een aantal dingen geworden, niet allemaal leuke dingen. Nu thuis merk ik dat het juist was om het op mijn eigen rauwe manier te doen. Ben "blij" dat ik op manier heb gedaan.

02-06-2013

Gisteravond gebeurde waar ik thuis voor weg liep, omdat daar steeds iets op mij ligt te wachten, iets dat gedaan moet worden. Gisteravond helemaal alleen ging het licht uit, de tranen en het verdriet kwamen boven en waren niet meer te ontlopen. Als je dan alleen ben kan je ze ook laten gaan en in elke houding kruipen die je wil. Maar het kost veel energie, en je bent kapot. De nacht erna was verwarrend en de dromen gierde door mijn hoofd. Gelukkig de volgende dag kon ik gaan hakken in mijn beeldhouw werk, dat helpt. Fysiek moe worden.

01-06-2013

Vijf maanden geleden nam ik afscheid van mijn echtgenoot. En nu vijf maanden later, ben ik voor mijn gevoel nog niet veel verder. Ik weet niet hoe ik mijn verdere leven moet inrichten. Ik weet het niet en durf niet het ook niet, ik sta nu op een rotonde en loop maar rondjes maar durf niet af te slaan. Dat gevoel frustreerd me. Op het strand kwam het antwoord mij ook niet aanwaaien. Waar moet ik op wachten.

31-05-2013

Heerlijk een paar dagen naar Wieringen. Samen met Moos. Onderweg een paar keer gestopt om de dagen relaxt te beginnen. De zon schijn maar het waait hard. Wieringen voelt voor mij nu als een plek waar ik mag komen om mezelf terug te vinden. Het is daar stil, en niemand weet mijn verhaal. Ik kan daar annoniem rondlopen. De wind en ruim zicht over het wad dat doet mij goed.

29-05-2013

Omdat het al twee dagen mooi weer was, moest het weer gaan regenen. Maar heel erg vond ik het niet, ik had een naaiklusje voor een dans voorstelling. Zes harembroeken, hesjes en brede taillebanden maken. Gelukt, met de houtkachel aan stapel cdtjes, en Moos een beetje rommelend om me heen. Geeft je ook de tijd om na te denken. Maar de dag begon met een wandeling en koffie met een heel lief vriendinnetje en haar hond.

28-05-2013

Over de scherpe randjes die je in het eerste jaar na het verlies van je partner moet afslijpen heb ik al vaker gehad. Ik denk dat nog iets bij komt, dat is het afscheid nemen van rituelen. Rituelen die je samen hebt opgebouwt, en pas als je ze gaat verliezen. Merk je dat ze kostbaar waren. En dat ze een mooi plekje diep binnen in jezelf krijgen. En dat de volgende stap is het maken van nieuwe rituelen. En voor nieuwe rituelen daar ga ik voor.

27-05-2013

En eindelijk wakker worden met de zon, samen met Moos de eerste wandeling ook in de zon. Hoe lekker is dat, geeft je energie. Vandaag met mijn jongste kind weer naar het ziekenhuis, haar knie is niet beter. Dus werd er weer gedrukt en gerukt aan haar been. Gevolg een zere knie en een humeurig kind. En toch maar een MRI. Dit bezoek heeft zijn weerslag op de rest van de dag.

26-05-2013

De dag begon met regen, en eindigde ook met regen. Maar heel gezellig waren we "compleet" met het avondeten. Maar heel wonderlijk genoeg word ik altijd erg stil om zo'n moment. Maar ik geniet ook om ze allemaal om mij heen te hebben. Ik merk dat we veel willen zeggen, maar het nu ff niets zeggen. Het komt wel een keer. En zijn vragen, maar nu ff niet. De antwoorden komen ook wel een keer.

25-05-2013

En dan komt er ineens na een paar mindere dagen een dag met een gouden randje. Naar Naarden- Vesting geweest, daar is een foto tentoonstelling. Die is zeer de moeite  waard en als je dan ga met iemand die je leert kijken naar foto's gaat er een wereld voor je open. En je allebei hetzelfde tempo hebt van de dingen doen, foto's kijken, koffie drinken, praten, nadenken, foto's kijken, iets eten of gewoon ff van de omgeving genieten en veel praten. Dan wordt de dag een heel bijzondere dag.

24-05-2013

Vandaag werk wegbrengen naar Doorn en het daar neerleggen. Weer iets dat vorig jaar is gestart en nu klaar is. Het vreemde, mooie is dat als de overlijdingsdatum 01-01-2013 is er een duidelijk scheidingslijn zit tussen toen en nu. Hoe anders voelde alles toen. Hoe stil is het nu. Het vooruit in de toekomst denken vind ik nog lastig. Zoals ik vaker heb gezegd zou een sprong in de tijd willen maken. Om deze tussenliggende worsteling niet door te hoeven.