Ik dacht laatst nog aan het moment dat Bram overleed en alles wat daarna gebeurde. Ik kan mij nog herinneren na de crematie dat ik dacht; nu eerst maar eens morgen halen. Niet verder denken dan morgen. Dag voor dag. En nu zijn we ruim een half jaar verder. Sommige dingen zijn aan mij voorbij gegaan, sommige dingen kwamen kneiterhard binnen. Wat ik wel merk is dat ik steeds minder kwetsbaar ben. Ik heb nieuwe vriendschappen ontdekt, en er zijn vriendschappen weg gevallen. Ik heb veel alleen gedaan, en dat wilde ik ook. Kijken of ik de dingen aankon. En dat lukt als ik maar mijn eigen tempo aanhou.
0 reacties:
Een reactie posten