Even lekker met mijn jongste kind naar Utrecht. Spitzen kopen, en ik zal haar met iets extra's verwennen. Zit tegen morgen aan te hikken. De geboortedag van Bram, ik kan het niet meer zijn verjaardag noemen. Het leven is soms bikkelhard. Hij zou 55 zijn geworden. Ik had hem zo graag nog een leuke lekkere tijd gegunt. Maar het lot bepaalde anders, hoe bot, raar, niet te begrijpen, frusterend het ook is. Ik moet verder, ook al ontbreekt het mij even de zin.
0 reacties:
Een reactie posten