Er is weer een week voorbij, een week met tranen van verdriet,tranen van boosheid, tranen van verlangen, tranen van pret, tranen van heimwee, en al die lagen zorgen ook steeds voor een andere emotie bij mij. Dat maakt denk ik dat het zo vermoeiend is af en toe. En de dagen nog zo ongrijpbaar zijn. Misschien is dat anders als je bij een baas werkt. Maar ik ben zzper en sterker nog de weg een beetje kwijt in mijn werk. De vraag is of ik die terug kan en wil vinden.
0 reacties:
Een reactie posten