Een tranendag, ik snap soms zelfniet waarom ze er zijn. Maar ze zijn niet meer tegen te houden. Als het zoeen dag is, dan moet ik het ook niet tegen willen houden. Maar het is wel lastig. Misschien heeft het wel te maken met een luikje met herinneringen dat dan open gaat. Maar de dag had ook een gouden moment: een lief oud stel mensen waar ik een heel lief gesprek mee had. En waar de verliefdheid nog vanaf te lezen was. En de dag ging ook weer voorbij, zoals zo veel dagen voorbij gaan.
0 reacties:
Een reactie posten