De angst frusteerd mij, ik heb het gevoel een tunnel in te lopen. Maar dat wil ik niet. Ik ben al eens in een tunnel gestapt. En dat voelde niet goed. Wanneer komt het werk dat ik al tijden in mijn hoofd heb zitten nu eindelijk eens uit mijn handen. Ik geef les, voel de klei. Maar het komt niet bij mij binnen. Zie andere zich erin verliezen, en denk; ja nu ik nog. Maar het zorgen dat ik voldoende inkomen heb om gewoon te leven. En niet in een kramp te komen. Dat houdt mij steeds bezig. Doe ik wat ik doe wel goed. Neem ik de juiste beslissingen.
0 reacties:
Een reactie posten