De volgende dag na een verdrietige zondag, lijkt het in mijn hoofd en lijf wat ruimer. Gedachten zijn niet meer zo somber, de toekomst ziet niet meer als een donker zwart gat. Toch blijf ik het eng vinden om te bedenken dat ik de rest van mijn leven alleen blijf. En alle dingen alleen moet doen. Alle stappen zijn mijn verantwoording. Dat voelt heel eenzaam, en stil. Wat zou ik graag even verder in de tijd willen kijken. Alleen maar om te zien of ik mijn rust heb gevonden.
0 reacties:
Een reactie posten