Vorig jaar om deze tijd lag er nog sneeuw, het was wel aan het weg smelten maar toch. Nu is het koud aan het worden, mistig. Smorgens hoor ik ze in de straat krabben. Ik ben weer even mijn energie kwijt. Dat is toch wonderlijk hoe dat heen en weer gaat. Het vroeg opstaan lukt nog steeds niet. Maar dat was al een minder ding van mij. Ik heb nog steeds geen echt ritme, de dagen nemen zoals ze komen.
0 reacties:
Een reactie posten