Gisteravond gebeurde waar ik thuis voor weg liep, omdat daar steeds iets op mij ligt te wachten, iets dat gedaan moet worden. Gisteravond helemaal alleen ging het licht uit, de tranen en het verdriet kwamen boven en waren niet meer te ontlopen. Als je dan alleen ben kan je ze ook laten gaan en in elke houding kruipen die je wil. Maar het kost veel energie, en je bent kapot. De nacht erna was verwarrend en de dromen gierde door mijn hoofd. Gelukkig de volgende dag kon ik gaan hakken in mijn beeldhouw werk, dat helpt. Fysiek moe worden.
0 reacties:
Een reactie posten