Een huildag, tranen blijven komen. Er zit blijkbaar nog veel vedriet in mij. Maar ook boosheid, en die komt er maar lastig uit. Gelukkig waren er vandaag een paar veilige armen om in weg te duiken. En mijn tranen te laten gaan. Maar dat betekende ook dat ik ging vertellen waar het vedriet vandaan komt. En dat maakte dat het dubbel zo zeer deed allemaal. Op Wieringen heb ik ook veel gehuild, maar daar was ik alleen. En nu met iemand dichtbij mij kwamen er ook woorden bij mijn verdriet. Hoe zeer kunnen sommige dingen doen.
0 reacties:
Een reactie posten