30-07-2013

Weer naar de fysio met mijn voet, die doet nog steeds zeer. Ik wist niet dat je zoveel last kon hebben van een gekneusde voet. Het vervelende is dat je het de hele dag merkt. Maar ik vind ook dat ik niet moet zeuren want waar hebben we het over. Dit gaat 6 weken duren en dan is het klaar. Maar ik wil gewoon van A naar B kunnen lopen. En weer met Moos een paar uur door het bos, over het strand maar te zwijgen. Dat is nu helemaal geen optie. Ik ben een zeurbeest

29-07-2013

Weer in mijn eigen huis. Het is wel lekker om een eigen plek te hebben. Ik merkte aan de kinderen dat het goed was dat ik even niet thuis was. Zij hebben hun gang kunnen gaan. En even geen rekening met mij moeten houden. Het weekend los van elkaar heeft ruimte gegeven. Dat is heel prettig om te merken. We zijn in staat om elkaar steeds meer ruimte te geven.

28-07-2013

Vandaag even lekker aanwaaien bij mijn moeder. Zij werd op haar 40ste weduwe, en bleef alleen met 5 kinderen. En zij heeft het zo goed gedaan. Zij snapt zoveel, dat het bijna eng is. Ze kent mij door en door, en kent mijn gezin ook heel goed. Maar haar praten is heel fijn, ik hoef niets  te verbergen.

27-07-2013

Soms denk ik zal ik met andere gaan praten die hun partner ook verloren hebben. Maar wat zal het opleveren, opervlakkige gesprekken. Misschien wel steeds herhalen van hoe zwaar het is. En dat is het soms, maar niet altijd. Het zwaarst is het leven dat je samen had overdenken. De dingen die gebeurd zijn weet ik alleen, en het vertellen maakt het makkelijker.

26-07-2013

Ik heb nooit geweten dat een mens zo moe kon zijn van alleen maar nadenken.  Dat is iets wat ik heel veel doe. En niet eens heel bewust.  Maar het lukt me niet om mijn hoofd uit te zetten. Vooral nadenken over de toekomst dat vooral. Hoe moet dat,  wat zal ik, wat denken andere ervan. En misschien moet ik me om het laatste niet zo druk maken. Maar ja dat doe ik wel.

25-07-2013

Toch raar zo'n rouw vewerkingsperiode. Het voelt en lijkt alsof je eerst door de lagen heen moet, die niet leuk waren. Maar waar blijven de blije en leuke herinneringen dan. Die moeten toch zorgen dat alles in evenwicht blijft. Het zijn toch de leuke herinneringen die je verder helpen. Maar zit dat dat niet aan de oppervlakte bij mij, zo zwaar was het leven toch niet. Er waren ook hele lichte en leuke momenten, waarom komen ze niet in mijn hoofd. Waar zitten die verstopt.

24-07-2013

Het zijn eigenlijk de gewone dagelijkse dingen waar ik moeite mee heb. Het normaal schoonhouden van het huis, de boel opruimen. Ik heb daar steeds zo geen zin in. Misschien komt omdat ik daar nooit zin in had, maar me verplicht voelde. En nu de verplichting niet meer voel. Wat ik ook merk is dat ik mij in mijn woonkamer niet prettig voel. De tussen verdieping heb ik al veranderd en daar voel ik mij goed. Maar de woonkamer voegt steeds minder. Maar wat is wijsheid, opknappen en geld in steken of zo snel mogelijk verhuizen. Ik weet het niet.

23-07-2013

Vandaag maar naar de fysio met mijn voet, het is in getaped. Dat ontlast. Verder zoveel mogelijk een kruk gebruiken. Ben er wel heel erg zat van. Maar er zijn erge rampen. Ik merk dat ik de neiging krijg om me terug te trekken in mijn bed, geen zin in de wereld. En dat is niet oke. Dus ga ik vandaag niet zeuren en leuke momenten maken. Dus nu eerst koffie met ontbijtkoek.

22-07-2013

En mijn voet wordt niet beter. Het blijft zeer doen en dik worden. Ik word er erg moe van. Probeer zo weinig mogelijk te doen. Maar heb het gevoel veel te moeten. Ik wou dat ik daar makkelijker mee om kon gaan. Ik moet mijn leven vastgrijpen dat moet ik. Kansen die er nu liggen benutten. En dingen uit het verleden afsluiten.

21-07-2013

Zondag, naar Muiderberg. Wat een leuk stadje/dorpje. Een strandje en een bos, leuke opsteek plekjes. Een ongelooflijk mooi joods kerkhof, en een mirakel van Muiderberg. Voor mij was deze zondag een vakantie dag in eigen land, en dichtbij huis. Een dag met lekker eten, lekker zonnetje, luieren, iets drinken, mooie gesprekken, mooie mensen ontmoeten. En heerlijk gezelschap. Hoe feestje kan een dag zijn.

20-07-2013

Ik heb veel en denk veel na over mijn werk, mijn keramisch werk. Ik denk toch dat ik de verdieping aan moet gaan. Het voelt wel als een grote stap. Het werk gaat anders worden, het werk komt dichterbij mij te staan. Het wordt groter en tastbaarder. Dus ook meer herkenbaar. De vraag blijft vind ik het de moeite om mezelf nog een keer te bewijzen.

19-07-2013

Er is weer een week voorbij, een week met tranen van verdriet,tranen van boosheid, tranen van verlangen, tranen van pret, tranen van heimwee, en al die lagen zorgen ook steeds voor een andere emotie bij mij. Dat maakt denk ik dat het zo vermoeiend is af en toe. En de dagen nog zo ongrijpbaar zijn. Misschien is dat anders als je bij een baas werkt. Maar ik ben zzper en sterker nog de weg een beetje kwijt in mijn werk. De vraag is of ik die terug kan en wil vinden.

18-07-2013

Het is lastig een weg te vinden tussen dingen willen, en de dingen die moeten. Of de dingen die nog niet kunnen. Dus de dingen de tijd geven. Voor mij als persoon is dat lastig. Wil graag even in de toekomst kijken. Krijg ik antwoord op de vragen die ik heb, zijn mijn twijfels over een aantal zaken terecht. Zijn de besluiten die ik nu neem de juiste besluiten. Ik denk dat het komt dat ik voor een drempel sta maar de drempel niet over durf. Ik blijf  een beetje voor de drempel heen en weer lopen. En dat is vermoeiend.

17-07-2013

Door wat er gebeurt is het afgelopen jaar, eigenlijk vanaf 2010. Mijn leven heeft in het teken gestaan van iemand anders, en dat is voor mij als persoon vreemd. Niet omdat ik zo egoistisch ben en wil dat de wereld om mij draait. Maar ik doe graag mijn eigen dingen. Ik heb veel gedaan om mijn partner de ruimte te geven. En dat zorgt er nu voor dat ik lange tijd nodig zal hebben om mijn eigen ritme te vinden. En dat de luikjes met herinneringen nog lang niet op. Eigenlijk gaan er steeds meer luikjes open.

16-07-2013

Na een nacht vol dromen komt er weer een nieuwe dag. Ik vind, als ik er over nadenk, dat dit echt een half  jaar is tot nu toe van door bijten. Niet te veel nadenken, gewoon doen. Veel rekening houden met, maar dat begint lastig te worden. Er zijn veel rauwe emoties waar ik doorheen moet, en die moet ik alleen wegzetten. Het is een  soort van kauwen, herkauwen, nog een keer terug halen en wegkauwen. En soms is dat heel heel vermoeiend, maar het zal wel zo moeten.

15-07-2013

Heel vroeg op,  mijn jongste kind werd geopereerd aan haar knie.  De hele dag in het ziekenhuis.  Bbbbrrr een berg aan herinneringen verstouwen.  Alleen al sommige medicijnen die voorbij komen of een geur. Het zal wel goed voor de verwerking zijn. Maar om vier uur konden we weer het ziekenhuis uitlopen.  Ik blijf het geen fijne plek vinden. Nu hopen dat ze verder pijnloos haar dans carierre kan voortzetten.

14-07-2013

Gisteravond naar huis gereden. Dus weer in mijn eigen bed geslapen.  Dat blijft de lekkerste plek. Aan het einde van de dag naar Doorn gereden om mijn werk op te halen.  De boel van de boekhouding bij elkaar gezocht.  Volgende week maar helemaal klaar maken voor de boekhouder.

13-07-2013

Wakker worden op Wieringen en dan met Moos langs het wad. Dat is gewoon zo lekker.  Na het wandelen weer in slaap gevallen op de stoel buiten.  Het tempo van mij ligt echt heel laag vandaag.  Maar ik geloof niet dat iemand zich daar aan stoort.

13-07-2013

Na een heftigge nacht met heel weinig slaap op Wieringen was het tempo niet hoog. Kalm aan wakker worden en de dag op starten. Met Moos over het wad turen en ontdekken dat ik op Wieringen veel minder last heb van het feit dat ik laat uit bed kom. Of mijn tempo niet hoog ligt. Maar dat komt ook omdat alles wat ik moet doen in Zeewolde ligt. Dat is wel duidelijk geworden, balast opruimen, voor we verder gaan.

12-07-2013

Ondanks mijn zere pootje, naar Wieringen gereden. Om er 1 nachtje te slapen.  En wat is het er toch lekker. De geur van het wad, is zo lekker brengt zoveel rust bij mij. Op de heen weg radio 1 met de tour, het lijkt wel vakantie. Er waren niet veel mensen, dus bijna geen geluid. Savonds lekker bij mijn moeder gegeten, en weer ff bij gekletst

11-07-2013

Tja, en dan blijkt een gekneuste voet heel erg lastig. Ik wordt er vrij opstandig van, kan niet ff van A naar B lopen. De ochtend geprobeerd te besteden aan computerwerk dan zit je toch stil. Maar dat duurt mij net lang genoeg. Gelukkig lukt het auto rijden wel. Met intapen, flinke pijnstilling, strakke schoen erom en een kruk ben ik toch redelijk mobiel. Dus kon ik Nunspeet mijn nieuwe brilletje en zonnebril ophalen. Dat maakte de dag wel weer oke.

10-07-2013

Wat een rare dag. Vannacht bij het wakker worden deed mijn linkervoet heel zeer. Nu had ik mij wel verstapt gisteren, maar toen had ik er geen last van. En het werd hoe langer hoe pijnlijker gedurende de dag. Nu weet ik ook wel dat het niets voorstelt met wat andere mensen hebben. Maar het is echt hel pijnlijk en ik ben niet gauw aan het zeuren over pijn. Dus maar naar de huisarts en die stuurde mij naar het ziekenhuis voor een foto. Niets gebroken. Dan moet ik niet zeuren en verder hobbelen. Misschien toch ergens een kruk vandaan proberen te regelen. Dit vind ik niet leuk

09-07-2013

Een dagje gepland bij mijn oudste kind, we zouden samen een klusje afmaken op haar eigen plekje. Dus dat ook keurig gedaan. Toen samen de stad in, lekker lunchen met zijn tweetjes. En een mooie jurk scoren voor de bruiloft van haar vriendin in september. En ondertussen praten over van alles. Lekker hoor van die grote kinderen. Mijn zoon kan zoals het er nu uitziet per 1 augustus een kamer krijgen. Dan wordt heel stil hier.

08-07-2013

Maandag, en gelijk bij het opstaan zat mijn hoofd al vol. De neiging om de dekens over mij hoofd te trekken en denken dat de wereld niet bestaat was groot. Maar gelukkig heb ik Moos en Moos moet eruit smorgens. Dus ik ook. De boosheid om alles wat er gebeurt is in de afgelopen jaren maar omgezet in iets positief. De vloer dweilen, dan ben je moe en het frist op. Waarom dat gevoel er ineens is daar snap ik nog niets van. Misschien moet ik,dat ook niet willen.

07-07-2013

Vanmorgen was er weer even zo'n moment waarop ik dacht, wat ik nu weer geroepen. Ik had tegen  mijn kindeen gezegd dat het wel gezellig zou zijn om met zijn alle naar het strand te gaan. En smorgens denk ik, oef. Maar het vertrekken verliep relaxed, en op het strand was het heerlijk en rustig. Heerlijk met Moos gezwommen, aan de vloedlijn gezeten. En twee uur liggen doezelen met zijn alle, maar dan echt met zijn alle. Allemaal met een lekker kleurtje naar huis gereden, Moos was bekaf. Een heerlijke dag.

06-07-2013

Soms neem ik mij savonds dingen voor om de volgende dag te gaan doen. En dan smorgens denk ik, tja ga ik dat wel doen. Mijn plan was om naar Beekbergen te rijden en een etalage pop te gaan kopen. En smorgens zie ik er dan tegen op, maar toch gedaan. En twee mooie etalage poppen gekocht. Hier wil ik mallen van maken, zodat ik weer kan gaan spelen met klei. Dus eerste stap weer gezet, beetje trots op mezelf. Nu mallen klei halen en gips, en uitdokteren hoe de meerdelen mal in elkaar gezet moet worden. Dat is weer eens wat andes om over na te denken als financieen.

05-07-2013

Een tranendag, ik snap soms zelfniet waarom ze er zijn. Maar ze zijn niet meer tegen te houden. Als het zoeen dag is, dan moet ik het ook niet tegen willen houden. Maar het is wel lastig. Misschien heeft het wel te maken met een luikje met herinneringen dat dan open gaat. Maar de dag had ook een gouden moment: een lief oud stel mensen waar ik een heel lief gesprek mee had. En waar de verliefdheid nog vanaf te lezen was. En de dag ging ook weer voorbij, zoals zo veel dagen voorbij gaan.

04-07-2013

Het gevoel dat over een paar weken alle financieen op orde zijn, geeft mij een goed gevoel. Al gaan er dan nog een paar brieven naar instanties die erg lang op zich hebben laten wachten. Dan gaan de volgende stap plannen, en maar kijken wat ik nu verder wil en vooral waar. Mijn huis wordt wel steeds meer mijn huis en voelt wat minder vervelend. Maar hier blijven wonen, ik denk het niet.

03-07-2013

Er gaan veel dingen niet goed na het overlijden van mijn man, vooral veel zakelijke dingen. Maar dat lijkt nu bijna helemaal rond en geregeld. En wel ff zelf gedaan. Er is wel iets wat heel prettig was, dat is de mevr van het nazorg bureau. Zij belt zo af en toe en vraagt naar dingen. We hebben dan een heel prettig gesprek, ze luisted heel goed. Dat is heel fijn contact, zonder dat ik haar gezien heb of ken. Het is ook heel fijn dat het een kleine organisatie is. Dus steeds dezelfde dame. Dat is heel fijn.

02-07-2013

Zo vandaag besloten dat het tijd wordt voor een nieuwe look. Dus op naar de opticien voor een nieuwe bril, en gelijk maar eens een zonnebril aangeschaft. Ik volg nu tweeschriftelijk cursussen, eentje om meer inzichtbin mezelf te krijgen. En de andere om een aanvulling op mijn vak te krijgen. Langzaam komen er ook besluiten in mijn hoofd. Ik vind dat ik iets met de ervaringen die ik heb op gedaan in de afgelopen twee en een half jaar. Hoe weet ik nog niet. Daar ga ik over nadenken.

01-07-2013

Een half jaar verder, en ik vind dat ik het goed doe. Alle emoties die op mijn pad komen doorleef ik. Ik stop het niet weg. Soms vreet ik mij er dwars doorheen. Dat zijn de momenten van veel tranen en rauw verdriet. Maar de momenten zijn korter, en worden steeds minder heftig. Ik leer heel veel van en over mijzelf. En dat evaar ik als een uitdaging, en ook wel een beetje als een cadeautje. 2013, werd een rauw jaar dat wist ik. Maar we zijn een half jaar verder en ik sta nog overeind.

30-06-2013

Zondag, en ik geloof dat ik ergens heb afgesproken met mezelf dat zondag de zondag moet zijn. Dus niets hoeven. En vroeg uit bed, rondje met het hondje, en weer lekker terug naar bed. De hele dag ff meer dan niets. Eigenlijk is het heel lekker, het tempo is nul. En het zonnetje was heerlijk, lekker buiten zitten.