29-06-2013

Op stap met zijn alle, met 7 man/vrouw naar Concert at Sea in Zeeland. Het blijkt dat we het heel goed kunnen. Gewoon iedereen in zijn waarde laten doen wat hij/zij graag doet. En je hebt met zijn alle een feestje. Wat ben ik toch blij met mijn "bij elkaar geraapt zooitje".

28-06-2013

Vandaag zijn we allemaal thuis en eten we met zijn alle. Dat is gezellig. Gewoon met veel om de tafel zitten. Dus ouderwets draadjes vlees op tafel. Morgen gaan we met alle een dag opstap. Dus eerst nog even gezellig met zijn alle samen zijn.

27-06-2013

Een dag met tuttel klusjes, zo'n dag waar je aan het einde denk  en wat heb ik gedaan vandaag. Nou niet veel. Het blijft een raar gegeven, het eerste jaar nadat je afscheid hebt moeten nemen van iemand. Misschien moet er naast ouderverlof, zorgverlof ook eens nagedacht worden over rouwverlof. Want ik ben mijn eigen baas, maar als je werkt voor een baas dan krijg je deze tijd niet die ik nu wel heb. En ik denk dat de tijd nemen heel belangrijk is.

26-06-2013

Als ik mijn blog terug lees, dan lijkt het wel alsof ik in een mopper modem ben gestapt ergens. En dat wil ik niet. Het leven is gerust niet altijd lachen en pret hebben. Maar de zwaarheid mag ik er wel weer afhalen. Het weer valt tegen, ik had gehoopt op een lekker zonnetje vanaf half juni. Nou dat gaat niet lukken. En iedereen om mij heen gaat op vakantie. En vragen naar mijn plannen. Nou ik even niet. Ik ga niet alleen op vakantie. Ga af en toe naar Wieringen, en dat voelt prima. En voor nu gaan we voor de geniet momenten.

25-06-2013

Oke, de dag maar anders beginnen en maar hopen dat de instanties nu wel hun werk gaan doen. Ik geef ze een week. Ik ga maandag weer bellen/mailen. Voor nu even klaar. Even lekker koffie drinken bij mijn vriendin, heerlijk kletsen over van alles. Je hebt aan een paar vriendinnen genoeg. Dat zeggen ze altijd en dat is zo. S' avonds even lekker met mijn zoon door Ikea lopen gewoon niets hoeven en kijken. Ik merk dat ik echt heel erg moe ben, en niet tot rust kom. Mijn hoofd gonst nog steeds en het voelt als druk. Ik denk dat ik daar zo moe van ben

24-06-2013

En ach omdat gisteren ook al zo'n fijne dag was dacht ik, ik ga maar eens kijken hoe mijn bankzaken ervoor staan. Is nu alles dat er geregeld moet worden ook betaald. Nou nee dus, en als je gaat bellen zitten instanties dus gewoon op elkaar te wachten. Ik word dan zo giftig, ik snap het gewoon niet. Werken er nu mensen of potloden. Het ontneemt mij ook alle energie.

23-06-2013

Het vreemde is dat er soms gebeurt wat je verwacht, of gewoon weet. Vanmorgen gebeurde dat, ik dacht dat ik alle zaken die niet prettig waren al had op geruimt en weggedaan. Maar ik kwam toch nog iets tegen, iets waarvan ik wist dat het er nog moest zijn. In eerste instantie dacht ik gooiweg en sla niet op in je geheugen. Maar in de loop van de middag kwam het toch boven. En werd ik er akelig van in mijn hoofd en lijf. Ik kan er niets meer mee,het voelt uit een vorig leven. Om het op te ruimen uit mijn hoofd, ben ik mijn keuken gaan soppen en opruimen. Want dat was lang geleden, en zo langzaam aan wel nodig. En nu kijk ik tevreden naar een schone keuken. En ben ik het akelige gevoel kwijt.

22-06-2013

Wakker worden in je eigen bed is wel heel lekker. Eigenlijk was de dag erg rustig, overdag een "gesprek" gevoerd met een speciaal iemand om wat dingen voor mezelf helder te krijgen. En s'avonds naar een vriendin om samen een fles wijn weg te drinken en een heerlijk eerlijk gesprek mee te hebben. Het is heel fijn om eerlijke en open mensen om je heen te hebben. Mensen die je niet naar je bek praten. Overdag mijn rommel klusjes weer op gepakt.

21-06-2013

Weer naar huis. Het regent hard. Eigenlijk heb ik geen zin om weg te gaan. Maar ik moet naar huis er liggen taken op mij te wachten. Dingen die ik af moet maken en niet eeuwig voor mij uit wil schuiven. Het wordt tijd weer een grote meid te zijn. En dat wat er gedaan moet worden weer aan te pakken, om als alles klaar is met mijn leven verder te gaan. Voor nu voelt dat ik voor of achteruit kan gaan. Of misschien is dit wat er in zit voor mij. Meer geeft het leven niet.

20-06-2013

Na een slapeloze nacht is het hoofd nog niet echt rustig. Maar wil ik duidelijk krijgen wat ik denk, en dus ga ik met mijn moeder praten. Mijn moeder loopt mijn hele leven met mij mee. En is altijd dicht bij mijn gezin betrokken geweest. En zij is heel eerlijk in haar antwoorden. En praat het makkelijk met haar. Het gesprek was verhelderd, en gaf mij veel rust. En de dag gebruikt om over het wad bij Wieringen te turen en mij verbazen over het feit dat er zoveel rust vanuit gaat. En een kopje soep en een broodje gedeeld met iemand die mij zeer lief is.

19-06-2013

Ergens in een eerder dag verslag schreef ik het al eens;  dat er zo af en toe komplete chaos in mijn hoofd ontstaat.  En dat is heel vermoeiend. Gisteren avond was het er weer. Overdag was ik naar het strand.  Op het strand zijn is voor mij toch een soort van thuis komen. Daar ben ik veilig.  De zee maakt mij rustig.  Maar ik kan daar niet blijven zitten.  Dus weer terug naar de wereld die ik ff niet wil. En dan gaat het spoken in mijn hoofd. De weerstand tegen het moeten. Geen zin in mensen. Er zijn een paar dingen die ik wil. Maar dat kan niet zomaar geregeld worden.

18-06-2013

Ik word zo moe van mezelf.  Ik voel de chaos in mijn hoofd aankomen,  maar krijg het niet rustig. Kan het niet tegen houden.  Zou iedereen die zijn partner verloren heeft nu het zelfde hebben.  Wat blijft er over van de waarheid die er eens was. Graven in een stuk verleden. Zoeken naar een antwoord.  Was het zoals ik ervaren heb of zie ik niet meer in de juiste proporties. Ik weet wel dat ik er heel moe van ben.

17-06-2013

Door een hele zere knie, waar mijn jongste kind al heel lang last van heeft, en het dansen voor haar lastig maakt. Weer in een zieken huis rond gelopen, en mij weer verbaast over het niet, oke slecht werkende zorg systeem. Tijdens de ziekenhuis trajecten van Bram heb ik mij er ook over verbaast. En heel eerlijk gezegd ook boos over gemaakt. Het is zo simpel als ze eens eerst beginnen met luisteren, en alle gegevens die er liggen aan elkaar koppelen. Mijn god wat zou dat een hoop geld schelen. Het systeem deugt niet. Nu gaat er een mri gemaakt worden die al 3 stappen eerder genomen had kunnen worden. Beetje zonde.

16-06-2013

Toch gaan de dagen snel voorbij. En zijn er dagen dat ik denk; ik heb er ff helemaal geen zin in. Vind ik eigenlijk dat ik gemiddeld genomen het eigenlijk niet slecht doe. Ik luister naar mezelf!! En de  wijze raad die ik lang geleden op een bordje heb gekregen. Blijf bij jezelf!!!!! En dat probeer ik zoveel mogelijk te doen. Gisteren naar een dansvoorstelling van mijn jongste kind, daar zag ik tegen op. Maar door de aanwezigheid van twee manlijke beschermengeltjes kwam dat ook goed. Al blijven blikken vervelend. En het was vaderdag.

15-06-2013

Zaterdag is het vandaag, beetje weekend tempo.  Dus iets later uit bed, lekker koffie drinken en toch weer verder met alle administratie gedoe. Het vreemde of misscien wel niet vreemd is dat, hoe meer ik opruim aan papieren zooi. Het ook ruimer wordt in mijn hoofd. Smiddags met Moos door het bos, en ineens leek het alsof er een waas voor mijn ogen weg was. Het rare is dat ik mij niet realiseerde dat er een waas was. Maar leek wel of er meer van de buitenwereld toegelaten werd door mij.

14-06-2013

Overeind gaan staan, en mezelf in mijn nek gepakt. Want met blijven zitten kom ik niet verder. Dus vandaag mij weer gestort op de bonnetjes, de afschrijvingen, de verzekeringsmappen, alle papieren rondom het overlijden van Bram. Twee A4 bakken vol, en 15 ordners die ik moet door spitten. Aan het einde van de dag 1 bak half leeg en twee ordners. En een beter gevoel.

13-06-2013

Er zijn mensen om mij heen die mij stiller vinden dan anders, ik denk dat het komt door het volgende. Toen Bram overleed op 1januari 2013, zag ik voor mij een grote berg liggen van zaken die geregeld moesten worden en dingen die IK gedaan wilde hebben. En over die moest ik heen. Ik ben heel braaf snel begonnen met klimmen. Nu bijna 6 maanden later, zit ik op de berg. En ik zit op 1/3 van de berg. En zie mezelf zitten, kijken omhoog zie nog 2/3 liggen en kijk naar beneden en denk; beetje jammer, had graag over de helft geweest. Nu probeer ik de motivatie weer te vinden om te gaan staan en verder te klimmen.

12-06-2013

Het eerste kopje koffie blijft toch het lekkerste kopje koffie. De rituele erom heen zijn anders geworden, maar de smaak en het plezier van het eerste kopje koffie die zijn gebleven. Vandaag iets gedaan puur en alleen voor mijzelf en mijn toekomst. Die andere toekomst daar moet mijn blik naar gericht zijn, maar alle onzekerheden die daar omheen zitten. En het feit dat ik elke stap alleen moet doen, en daar dus ook de komplete verantwoordig voor draag. Dat maakt het nu nog wat lastig. Maar ik heb 1stap gezet. En ben daar best een beetje trots op.

11-06-2013

Als je aan mij nu vraag, wat doe je hele dag. Dan kan ik niet antwoorden dat ik structuur in mijn dagen heb. Ik dwarrel een beetje door de dagen. En denk heel veel oja, dat moet ik nog doen en dat en dat. Maar begin dan vaak aan iets anders, de vraag is wil ik er structuur in. En dat weet ik niet, want van de vele dingen die ik moet gebeuren er wel veel dingen. Dus dit even loslaten, en dit is echt loslaten.

10-06-2013

Een maandag die anders begon, dan de andere maandagen. En dat zorgt ervoor dat ik ging denken; kom als je vooruit wilt, zul je eerst dingen goed moeten afsluiten en de boel goed op rails gaan zetten. En dus de boekhouding maar weer opgepakt, een maand of acht alleen maar bonnetjes in een doos stoppen dat schiet niet op. Dus nu ga ik ervoor zorgen dat ik er een systeem in krijg die ik handig vind. En dat het laatste boekjaar van de praktijk goed kan worden afgesloten. Nog een keer datgene doen wat ik jaren heb gedaan en nooit leuk heb gevonden. De boekhouding van de praktijk. Maar daarnaast mijn eigen boekhouding goed vorm geven.

09-06-2013

De verjaardag van mijn kind. Samen met haar oma viert ze die, samen 101. Zij en haar oma zijn een speciaal stel. De dag verliep met serieuze, huil en lach momenten.  Maar vooral van het genieten van bij elkaar zijn.

08-06-2013

Morgen viert mijn oudste kind haar verjaardag. En dat doet ze hier thuis. Hoe bijzonder. Dus vandaag de voorbereidingen en terug denken.

07-06-2013

Soms moet iets doen waar je al heel lang tegenop zie. Dus vandaag langs de praktijk om iets af te geven. Het is niet zozeer de praktijk maar het feit dat Bram zijn assistente op haar plek zat. En zij voor mij zo vebonden is met Bram, zij en hij konden heel goed samen werken. Daar is Bram nog het meest aanwezig. Ik heb het gedaan, en dus vind ik mezelf dapper. Een afspraak gemaakt dat zij samen met de opvolger van Bram komen lunchen bij mij. Zoals ze voorheen ook deden.

06-06-2013

Beter geslapen, dus betere stemming. Ben er nog niet helemaal. Maar we krabbelen weer omhoog. Vandaag met Moos naar de dierenarts, wat kan ze daar toch een theater show opvoeren. Zou grappig, daarna samen door het bos in Ermelo. Speciale plekjes opgezocht. Die herinneringen maakte mij vrolijk, en blij. Toen mezelf getrakteerd op koffie bij van der Valk. Smiddags met mijn handen in klei, een start gemaakt voor een beeld.

05-06-2013

Het gevoel van laat me allemaal met rust, ik heb nergens zin in. Ik wil gewoon in bed blijven. Maar er stond iets gepland vandaag waar ik erg tegenop zag. Maar ik heb het gedaan, en weer vele hebben mij gezien. Dus is daar het nieuwtje ook weer af. Het wordt echt tijd dat ik weg ga uit dit dorp. Het is klaar hier.

04-06-2013

De zon scheen en ook in mijn hoofd wordt het lichter. Ik moet leren niet alles tegelijk te willen oplossen. Er zijn dingen waar ik geen controle over heb. En ook niet moet proberen om te krijgen. Ik doe het allemaal in mijn tempo, en dat tempo is goed. Ik doe veel alleen, en dat wil ik ook zo. Veel andere in dezelfde situatie komen niet vooruit. Ik wil vooruit, het afgelopen weekend was stilstaan. En nu weer vooruit. Wat gaat de toekomst brengen.

03-06-2013

Het was goed om weer thuis te zijn. Te slapen in mijn eigen bedje. Het weekendje Wieringen heeft nog veel open plekjes bij mij laten zien. Ik zoek nu naar een weg om de plekjes een plaatsje te geven. Maar ben mij ook heel bewust van een aantal dingen geworden, niet allemaal leuke dingen. Nu thuis merk ik dat het juist was om het op mijn eigen rauwe manier te doen. Ben "blij" dat ik op manier heb gedaan.

02-06-2013

Gisteravond gebeurde waar ik thuis voor weg liep, omdat daar steeds iets op mij ligt te wachten, iets dat gedaan moet worden. Gisteravond helemaal alleen ging het licht uit, de tranen en het verdriet kwamen boven en waren niet meer te ontlopen. Als je dan alleen ben kan je ze ook laten gaan en in elke houding kruipen die je wil. Maar het kost veel energie, en je bent kapot. De nacht erna was verwarrend en de dromen gierde door mijn hoofd. Gelukkig de volgende dag kon ik gaan hakken in mijn beeldhouw werk, dat helpt. Fysiek moe worden.

01-06-2013

Vijf maanden geleden nam ik afscheid van mijn echtgenoot. En nu vijf maanden later, ben ik voor mijn gevoel nog niet veel verder. Ik weet niet hoe ik mijn verdere leven moet inrichten. Ik weet het niet en durf niet het ook niet, ik sta nu op een rotonde en loop maar rondjes maar durf niet af te slaan. Dat gevoel frustreerd me. Op het strand kwam het antwoord mij ook niet aanwaaien. Waar moet ik op wachten.

31-05-2013

Heerlijk een paar dagen naar Wieringen. Samen met Moos. Onderweg een paar keer gestopt om de dagen relaxt te beginnen. De zon schijn maar het waait hard. Wieringen voelt voor mij nu als een plek waar ik mag komen om mezelf terug te vinden. Het is daar stil, en niemand weet mijn verhaal. Ik kan daar annoniem rondlopen. De wind en ruim zicht over het wad dat doet mij goed.